Κυριακή 1 Μαρτίου 2026

ΑΝΑΓΚΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΟΙ ΠΕΙΘΟΝΤΑΙ

  

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026

ΕΚΑΣ ΑΧΡΕΙΟΙ ΕΥΟΙ ΕΥΑΝ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

   

ΕΚΑΣ ΑΧΡΕΙΟΙ  ΕΥΟΙ ΕΥΑΝ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Το πολιτικό σκηνικό έχει καταντήσει θέατρο σκιών.
Οι κομματικοί καυγάδες και οι τηλεοπτικοί τραμπουκισμοί   καθημερινό γεγονός.
Αντί για πολιτική, παράγεται θόρυβος και μαύρος μολυσματικός καπνός
Αντί για πρόγραμμα, σύγκρουση και εκτροχιασμός
Όσο πιο έντονη η αντιπαράθεση, τόσο μεγαλύτερη η προβολή, τούτο το ολέθριο Σύνταγμα  ανάγκη να αναθεωρηθεί .

Ο αμόρφωτος δημοσιογράφος κι’ αυτός όταν  συνεργεί   εγκληματεί

Δεν έχουν προτάσεις.
Δεν έχουν σχέδιο.
Δεν έχουν όραμα.

Τσίμπλες έχουν στα μάτια

  στόκο στο κρανίο και κλειστά ηχεία

Μπρος στα  ψηφαλάκια τους διαφεύγει η ουσία

 Βλέπουν  συμφέρον ,έχουν Κέρδος

Έχουν για την Εξουσια λαιμαργία

Η δημόσια συζήτηση κατρακύλησε σε προσωπικές επιθέσεις, σε μικροκομματική λάσπη, σε επικοινωνιακή εξαπάτηση. Τα κόμματα τρέφονται από τα σκάνδαλα σαν τα θηρία  γιατί αδυνατούν να παράγουν  ουσία.

Ένας κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός, αυτάρεσκος και  φοβερός, με κρίσεις  και απεργίες τεχνητές  την  κρατική μηχανή αποσταθεροποιεί .   και  οι κρατικοσυνδικαλιστές  αναμασούν συνθήματα περασμένων δεκαετιών και ψευτιές

Ζουν στο παρελθόν.

Δεν αντιλαμβάνονται την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, της γεωπολιτικής ανατροπής, της τεχνολογικής έκρηξης. Η σκέψη τους εξαντλείται στο ρουσφέτι και στη διατήρηση του άγονου κομματικού μηχανισμού.και ο λαός τους περιφρονεί και  πάει αλλού

Στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα λειτουργούν με αριστερές  ιδεοληψίες.
Η πυξίδα τους πάει πίσω αντί για μπρος . Το μέλημα τους ποιος θα γίνει αρχηγός;.

Και απορούν γιατί η Νέα Δημοκρατία διατηρεί προβάδισμα.

Παρά τα λάθη, τα σκάνδαλα, τις αστοχίες, εμφανίζεται ως η μόνη δύναμη σχετικής σταθερότητας. Η ίδια Κυβέρνηση η ίδια και αντιπολίτευση, όπως συμβαίνει στη δικτατορία

 Όχι από κακή  θέληση . Αλλά επειδή οι αντίπαλοί της αυτοαναιρούνται, ένεκα ανικανότητας και αχρηστείας

Για κάποια ισορροπία

Ο λαός ζητά:
Σταθερότητα.
Ασφάλεια.
Δικαιοσύνη.

 Αλμα προς τα μπρος
Πάταξη της ακρίβειας.
Καταπολέμηση της διαφθοράς.
Λύσεις για το δημογραφικό.
Σοβαρή εξωτερική πολιτική.
Εθνικό όραμα πέρα από  την τετραετία

Αιώνιος ο Ελληνισμός –διαχρονική θέλει παρουσία .

Αντί αυτού  λαμβάνει;

Καβγάδες., ασήμαντα , ασχημία

Τα κόμματα μοιάζουν με πλοία χωρίς πυξίδα σε   θάλασσα. εν τρικυμία  Οι διεθνείς θύελλες μαίνονται, οι ισορροπίες αλλάζουν, οι συμμαχίες αναδιατάσσονται — και εκείνα ομφαλοσκοπούν.σπαράσσονται

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο  πολιτικό.
Είναι συνολική πνευματική κρίση.

Έλλειψη στρατηγικής.
Έλλειψη βάθους.
Έλλειψη εθνικού σκοπού.

Χωρίς νέο όραμα, χωρίς σχέδιο ιστορικού προορισμού, χωρίς  προσανατολισμό , η χώρα θα ανακυκλώνει τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες αδυναμίες. Τηρεί στάση παθητική και αφήνει στους αντιπάλους μας   πρωτοβουλίες και τις ευκαιρίες.

Και όταν οι επιλογές είναι φτωχές μεταξύ τυφλών ο μονόφθαλμος

Αυτό δεν είναι δημοκρατικός θρίαμβος.
Είναι διαχείριση της παρακμής.

Κι όμως —

Κάθε παρακμή γεννά την ανάγκη της κάθαρσης.  και της ανανέωσης
Κάθε στασιμότητα γεννά τη δίψα της αναγέννησης

και  αυτοί  έφτασαν στου βαρελιού .τον πάτο.  Πόσο πιο κάτω;

Ο ελληνικός λαός δεν είναι κουρασμένος· είναι πληγωμένος, προδομένος 
Δεν είναι αδιάφορος· είναι απογοητευμένος.
Δεν ζητά θαύματα· ζητά πρόγραμμα και πράξη

Γι’ αυτό ακούγεται πλέον μια κραυγή που δεν είναι απλώς αγανάκτηση — είναι απαίτηση ιστορικής αφύπνισης:. Είναι  επιτακτική  ανάγκη

ΕΚΑΣ ΑΧΡΕΙΟΙ.

Όχι ως ύβρις.
Αλλά ως κάθαρση.της κόπρου του Αυγείου

Αλλαγή των κομματικών μηχανισμών   προς παραγωγή εμπράκτως και όχι μονο με λόγια :

Πολιτικής

Στρατηγικής

Πολιτισμού

Παιδείας  Φιλοσοφίας και Ευκοσμίας

Με το αρχαίο, διονυσιακό, και αναγεννητικό   ΕΥΟΙ ΕΥΑΝ.

Ενθουσιασμό για μάθηση

 και δημιουργία

Όχι για μέθη εξουσίας.
Αλλά για μέθη. Αναγέννησης, μεγαλοσύνης και ευκοσμίας

Για νέο πνεύματα νέες  παθήσεις με  την τεχνολογία  στο  άγνωστο ερευνητικές περιηγήσεις
Για νέα γενιά πολιτικών  .  Συνένωση δημιουργικών εγκέφαλων,  εθελοντών  με όραμα η χώρα να προχωρήσει και στην πρωτοπορία να  βρεθεί γιατί το αξίζει
Για Ελλάδα  με  τον πυρσό  αναμμένο,   Δεν θα αρκείται στο παρελθόν και θα δημιουργεί   το δικό της ένδοξο  μέλλον — Ο τόπος όταν ευδοκιμήσει όλους μας  θα ωφελήσει και θα μας τιμήσει
 Τότε  δεν θα φοβάται το μέλλον — αλλά θα το διαμορφώνει.

Αν δεν γεννηθεί αυτό το νέο πνεύμα,
η παρακμή  θα μας καθηλώνει

Αν όμως γεννηθεί

Όλοι  με βήματα γενναία . Εμπρός παιδιά

 Για μια Ελλάδα νέα (25/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                            

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com                                                                         amphiktyon.org

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026

ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΘΥΜΙΑΜΑ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

   

ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΘΥΜΙΑΜΑ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο θεός Διόνυσος καθημερινά γιορτάζει,
ο άνθρωπος επιλήσμων απουσιάζει.
Με τις καρναβαλικές του εορτές μας εκστασιάζει,
καθώς η άνοιξη πλησιάζει·
η φύση ετοιμάζει στεφάνια από λουλούδια.
Αποκριά, χαρά, τραγούδια.

Μάσκες , χρώματα και  στολίδια

Με το δυνατό αεράκι
τον αετό θα σηκώσει το παιδί,
και καρπό θα δέσει το δενδράκι·
η γύρη τα άνθη θα γονιμοποιήσει.

Και ο Ήλιος θα επικρατήσει
Η φύση τον ρυθμό της δεν αλλάζει
κι εσύ, Διόνυσε, πάντα μας διασκεδάζεις.

Σήμερα παντού το καρναβάλι    θάλλει ,
γλέντια, χοροί στις πόλεις και στην επαρχία·
 πριν από τη Σαρακοστιανή νηστεία
τα θαλασσινά του στομάχου μας  η ευωχία.
Τα παλιά έθιμα αναβίωσες και πάλι,
η νεολαία πρωτοπόρος στη στρατιά σου ξεπροβάλλει
με έκσταση σε υποδέχεται και ανοιχτή αγκάλη.

Οι νέοι ζευγαρώνουν,
ο έρωτας ξενυχτάει·
σε κάθε γωνιά και στα νησιά μας
η φύση γιορτάζει.
Διόνυσε, με οίνο ευφραίνεις την καρδία,
το κακό μένος διώχνεις με την ψυχαγωγία

και όλους μας ενθουσιάζεις .

Στη Δύση δεν έκανες περιοδεία
και λείπει η διονυσιακή μυσταγωγία·
τις ψυχές από τα δόγματα
και την πνευματική στειρότητα δεν ελευθέρωσες,
αισιοδοξία δεν τους χάρισες
και τις ψυχές τους δεν καλυτέρεψες.
Άγριοι παρέμειναν,
με άριστες μηχανές και τεράστιες  συμφορές
από εγκληματικές σκέψεις και πολιτικές μαφίες·
τις ψυχές δεν τις λύτρωσες από τις παραφύση ασχημίες.
 Και τις αφύσικες  ερωτικές  επιθυμίες
και τις διαστροφές στο Μολώχ λατρείες.

Θεοκρατική παραφροσύνη·
ο έρωτας  στη  δικαιοσύνη.
Μέτρο δεν έχουν βάλει,
πλούτο με το τσουβάλι·
ο άνθρωπος υπερβάλλει.


Τα ψυχότροπα με τον οίνο να εξαλείψεις,
ο άνθρωπος να ερωτευτεί και να τραγουδήσει·
η μουσική, η μελωδία και η χορωδία να επικρατήσουν,
τα ζουγκλαία ήθη να σταματήσουν.


Το πνεύμα πάνω από το κέρδος,
μέσο συναλλαγής και όχι απόκτηση
με κλοπές και ψεύδος,
χωρίς μνημόνια, χωρίς βία.

Απόλλων και Διόνυσος σε αρμονική ισορροπία·
με κισσό στολισμένε Διόνυσε
και ο Απόλλων δάφνο- στεφανωμένος,
με τους Σιληνούς και τις Μούσες συνοδεία,
χαρίστε στον κόσμο ευκοσμία,
διδάξτε  φιλοσοφία και φυσιολατρία
το «γνώθι σαυτόν», ψυχαγωγία
και τη θεία μυσταγωγία.

Φαγητό στον λαό και παιδεία,
στο βαθύ διάστημα ν’ ανυψωθούμε,
στον παρόντα ενιαυτόν·
καλύτερο να  κάνουμε τον εμαυτόν ,
η ΑΙ λεύτερη χωρίς του πνεύματος το χαλινάρι,

Θα μας σηκωσει και θα μας πάρει
 
Να ζήσουμε ειρηνικά εμείς και τα παιδιά μας,
τη γη να αφήσουμε καθαρή στα δισέγγονά μας,
χωρίς ανθρωποθυσίες, πολέμους και συχνές θρηνωδίες·
σέβας στους νόμους,
και εκτός νόμου οι φανατικές θρησκείες.


Στον νέο κόσμο δεν χωρούν πια οι απολυταρχίες,
ίσα δικαιώματα στις Μούσες,
οι θεοκράτες να μην τις κρατούν απούσες.

Θεέ Διόνυσε, από το πονηρό να μας φυλάττεις,
το μέτρο το άριστο να μας διδάσκεις·
κι όποιος το ξεπεράσει,
η Ύβρις παραμονεύει
και άσχημα τον βλάσφημο και υβριστή κλαδεύει.

Εσέ υποδεχόμαστε, Βάκχε Διόνυσε,
με τις δύο φύσεις,
με δύο κέρατα και δύο μορφές·
στους αγρούς και στις βουνοπλαγιές εσύ άρχεις,
άρρητε, κρύφιε, άγριε και ωμοφάγε,
σε πανάρχαιες εποχές κρεατοφάγε και βελανοφάγε,
με κέρατα σαν ταύρος,
πρωτόγονε, πολυμήχανε βασιλιά λευκός
και όχι μαύρος.

Τις λύπες διώξε και φέρε τη χαρά·
στείλε γλυκύτητα, ευσπλαχνία και ευφροσύνη,
ενότητα στους λαούς και αδελφοσύνη,
στον δοξασμένο λαό και πολυβασανισμένο.
Δώρισε πολλά τούτος ο λαός από παλιά
και τώρα μένει φτωχευμένος.

Δώσε σπέρμα και ορμή στον νέο να τεκνοποιήσει
και στην Ελληνίδα άρτια παιδιά να γεννήσει,
και όχι στον Καιάδα πριν γεννηθούν να τα ρίξει.
Η Πολιτεία τα παιδιά να τα μεγαλώσει,
στους άρχοντες αγάπη στον λαό να συστήσεις.
Τούτος ο τόπος ν’ ανθίσει και να επιβιώ  σει·
κέρδος ολόκληρη θα ’χει η ανθρωπότης (22/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                                                            Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com                                                                                             amphiktyon.org

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΙΝΎΕΣ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

    

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026

ΜΙΑ ΚΑΛΠΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

   

ΜΙΑ ΚΑΛΠΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο Βαλεντίνος είναι το κακέκτυπο του Έρωτα,
κατασκεύασμα εμπορικό και ξενόφερτο,
χωρίς ρίζα, χωρίς βάθος, χωρίς μύηση,
που στον Έρωτα έφερε καθίζηση.

Πώς μπορεί να γεννηθεί ο Έρωτας
μέσα στην ερωτική στέρηση της μονής,
εκεί όπου Η  απαγόρευση επικρατεί
χωρίς  το μοναστήρι οίκος να γίνει  ανοχής,
σε τρύπες κρυμμένος και ένοχος;

Πώς να ερωτευτείς την πράξη που καταδικάζεις,
όταν τον Ερωτα θεωρείς ντροπή
και τη γυναικεία φύση υποβιβάζεις;

Ο ελληνικός Έρωτας είναι πανάρχαιος και φτερωτός.
Έρχεται από τα βάθη του χρόνου,
από την εποχή των Ορφικών, θείος και ιερός.
Του αφιέρωσαν ύμνους, λουλούδια και δάφνινους κλώνους ,
Θεός των ερωτευμένων ο Ερωτας, άνευ θρόνου.

Πολλά έχει ονόματα,
πολλές όψεις και άπειρες εκφάνσεις.
Με τα βέλη του ραγίζει καρδιές
 και σκορπίζει άνθη

Αυτός είναι ο γνήσιος Έρωτας —
όχι ο Βαλεντίνος κόντρα στη Φύση,
επιφανειακός έμπορος για να πλουτίσει.
Η Δύση όλα τα ψευτίζει.

Ο πανάρχαιος Έρωτας αγνός είναι και φυσικός·
είναι όμως και δύσκολος,
συχνά τυραννικός.
Δημιουργός ζωής και ατίθασος,
στις μέρες μας ακόμη και ισοπεδωτικός και απείθαρχος

Ο πρώτος Έρωτας   ο πιο αγνός,
αλησμόνητος και μοναδικός.
Μέσα καίει σαν φλόγα ηλιακή,
 ανεξίτηλη η λαβωματιά   παντοτινή.

Σήμερα, το κάλλος εμπορευματοποιημένο·
ακόμη και το αθώο φλερτ ενοχοποιημένο.
Ανέραστοι οι νέοι, από το γυμνό μπουχτισμένοι,
του γάμου αρνητές και φοβισμένοι

Στην ανατροφή παιδιών δεν είναι εθισμένοι

Ερωτες γκρεμισμένοι πολλοί οι χωρισμένοι, ·
τα παιδιά τα μεγάλα θύματα
της εγωπάθειας  γκρεμίσματα

Στο βούρκο  τη γυναίκα , δράματα καθημερινά
και τους νέους φοβίζουν  όλα αυτά
  τη γυναικεία δείχνουν  προστυχιά —
δύσκολα ο άνδρας τολμάει τώρα πιά

 

Στην Ανατολή η γυναίκα   σε  δουλεία·

Ο προγαμιαίος Έρωτας φέρνει θάνατο φρικτό

με λιθοβολισμό
συνεργός   και η θρησκεία και το καθεστώς
μπούρκα και κελεμπία η απόλυτη κρυπτεία
και της γυναίκας  η ανυπαρξία

.και ποιος θα την ελευθερώσει κάθε πολίτης της γης

Τη φωνή του να υψώσει

Στη Δύση οργιάζει η πορνεία·
πολυτελείας συνοδοί εν υπηρεσία
η ομορφιά παντού  μεσουρανεί
μέσο κερδοφορίας.

Ο Έρως ενώνει — η Έρις  διαιρεί.
τα έθνη κατακερματίζει.

   τη χώρα μας συνεχώς την απειλεί
Ο Έρως είναι ακαταμάχητος στη μάχη·
μόνο ο Αντέρως μπορεί να τον δαμάσει.

Ο Έρωτας δεν αγοράζεται.
Δεν πουλιέται.
Δεν διαφημίζεται — κατακτάται.

Ο Έρωτας είναι ιερός,
της δημιουργίας γενεσιουργός.

Τι σχέση μπορεί να έχει με τον ύμνο του Έρωτα
ο ασκητικός μοναχός της καθολικής παράδοσης;
Ιδού η απορία.

Και ποια σχέση μπορούν να έχουν
οι διαστροφές της φύσεως
και τα εγκληματικά πρότυπα εκμετάλλευσης
με τον αληθινό, αγνό Έρωτα της δημιουργίας;

«ΕΡΩΤΟΣ ΘΥΜΙΑΜΑ»

(Από τα Ορφικά, εν μεταφράσει)

Επικαλούμαι τον μέγαν,
τον αγνόν, τον περιπόθητον, τον γλυκύν Έρωτα·
τον ισχυρόν τοξότην, τον φτερωτόν,
που φλογίζει με δύναμη τους ανθρώπους·
τον ταχύν και ορμητικόν,
που παίζει με τους θεούς
και με τους θνητούς ανθρώπους.

Τον εύστροφον και εφευρετικόν,
με τις δύο φύσεις,
που κρατεί τα κλειδιά των πάντων:
του επουράνιου αιθέρος,
της θαλάσσης και της γης,
και όλων των πνευμάτων
που γεννούν τα πάντα στους ανθρώπους.

Τρέφει όσα η θεά παράγει σε χλωρούς καρπούς,
όσα κρύβει ο ευρύς Τάρταρος
και η θορυβώδης θάλασσα·
διότι μόνον εσύ
κρατείς το πηδάλιον όλων αυτών.

Αλλά, ω μακάριε,
με καθαρές διαθέσεις έλα
μαζί με τους μύστες
και απομάκρυνε από αυτούς
τις φαύλες και παράδοξες ορμές.(14/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com                                                                         amphiktyon.org
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026

ΠΟΥ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΜΕ ; Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

   

ΠΟΥ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΜΕ ;

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

 

Ο κόσμος   περνά περίοδο αποσύνθεσης. Όχι πρωτόγνωρη, αλλά επικίνδυνη:

  • Ανισότητες που οξύνονται –Οργιάζει η  ληστεία
  • Θεσμοί που αποδυναμώνονται - Παντού Βία
  • Πολιτική χωρίς όραμα-Εκχυδαϊσμός -Κλεπτοκρατία
  • Κοινωνική κόπωση και θυμός –Επαναστατικός παλμός
  • Πόλεμοι που επιστρέφουν ως «κανονικότητα»
  • Όντως στην ψηφιακή ζούμε πραγματικότητα

Αυτά δεν είναι φαντασιώσεις. Είναι πραγματικά φαινόμενα.

Όμως – μια κρίσιμη διάκριση

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται γραμμικά και   ομοιότυπα .
Καθώς οι  εποχές  αλλάζουν, άλλοι  πρωταγωνιστές  και ενεργούν  με διαφορετικότητα.

Πριν τον Β’ Παγκόσμιο:

  • Υπήρχε εξαθλίωση και φανατισμός
  •   Τότε υπήρχαν   κοινωνίες νέες, με δημογραφική ζωτικότητα και ηρωισμό

Σήμερα:

  • Υπάρχει τεχνολογία χωρίς σοφία
  • Δύναμη χωρίς μέτρο
  • Γνώση χωρίς παιδεία
  • Και παιδεία χωρίς μόρφωση

Αυτό είναι το πραγματικά νέο και επικίνδυνο  κενό..

 

Η Ευρώπη δεν καταρρέει γιατί είναι φτωχή.
Καταρρέει γιατί  είναι πολυεθνική και ακόμη δεν έχει ομογενοποιηθεί.

Δεν την ενώνει κοινό όραμα, ακόμη παραμένει βορεία και νοτία και το παρόν και το παρελθόν την διαλύει

:

  • Φόβος, καχυποψία
  •  Γραφειοκρατία και δευτερευόντως Θρησκεία και Ιστορία
  • Βραχυπρόθεσμα το συμφέρον

Χωρίς πνευματικό συνεκτικό ιστό, δεν γίνεται Ένωση η  Αγορά . Και  σε ξένα να βασίζεσαι πυρηνικά .

Ψυχή  δεν έχει   μια μηχανή  , Αν της  δώσουμε έξυπνες ιδέες έξυπνα θα ανταποκριθεί, αν της δώσουμε βλακίες θα αποβλακωθεί

       . Είναι ετερόφωτη ΄όχι αυτόφωτη

      .  δεν έχει αξίες

  • δεν έχει ήθος
  • δεν έχει ευθύνη   

·        .Είναι εργαλείο.
Στα χέρια ώριμων κοινωνιών,  θα βοηθήσει.
Στα χέρια παρακμασμένων  θα  επιταχύνει την παρακμή  

Η ΑΙ δεν θεραπεύει την έλλειψη νοήματος.
Ότι της σπείρεις αυτό σου βγάζει , Ανέμους αν σπείρεις θύελλες θα σου βγάλει

Ίσως απαισιόδοξο με θεωρήσεις ;

Ο κίνδυνος δεν είναι ότι βλέπω το σκοτάδι.
Οτι πολλοί αρνούνται να δουν το φως

 Μέσα στο σπήλαιο που ζουν χωρίς να ξέρουν ότι υπάρχει  

Στον πανάρχαιο Ελληνικό Πολιτισμό κρύβεται το μυστικό

Στο « γνωθι σαυτόν» στο «μηδέν άγαν» στο μέτρο , την ισορροπία, στο ρυθμό και στης Αθηνάς τη σοφία .Στο  Απολλώνιο και Διονυσιακό Πνεύμα  και στου Ηράκλειτου «τα  πάντα ρει» αν   διδαχθείς  

 Η σωτηρία δεν θα έρθει:

  • ούτε  μόνο από τεχνολογία
  • ούτε με τα πολλά όπλα και τον αριθμό . Αλλά από την Ανδρεία και το ψηλό Ηθικό
  • ούτε μόνο από το Χρήμα  από τις Αγορές

Θα έρθει μόνο αν οι κοινωνίες ξαναβρούν μέτρο, νόημα και ευθύνη.
Αυτό που οι Έλληνες ονόμασαν λόγο, μέτρο και ήθος.

και όρισαν και την Ύβρη όταν τα ξεπεράσουν. Αλλά και την Νέμεση τους παραβάτες να δικάζουν

  Οι εποχές δεν σώζονται από τους πολλούς, αλλά από τους συνειδητούς που κάνουν πράξη αυτά που λένε

Υπάρχει ελπίδα; Και βέβαια υπάρχει. Αλλιώς δεν θα αγωνιζόταν ο λαός Όλα αλλάζουν στο Σύμπαν και  ουδέν στατικό  

Το ερώτημα δεν είναι αν θα αλλάξει ο κόσμος.
Το ερώτημα είναι προς ποια κατεύθυνση θα αρμενίσουμε. (13/2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com                                                                         amphiktyon.org
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026

Έξοδος από την Κρίση– Ευθύνη του Πολίτη Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

 

Έξοδος από την Κρίση– Ευθύνη του Πολίτη

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ι. Η σιωπηλή απόφαση

Δεν θα έρθει κάποιος σωτήρας μεσσίας
Ούτε με σημαία  και τυμπανοκρουσία, ούτε με μεγάλα λόγια.

Η έξοδος αρχίζει αθόρυβα, μέσα στον  εαυτόν σου .
Τον Καποδίστρια κλείσε στην καρδιά σου σαν ίνδαλμα σου.

Αρχίζει τη στιγμή που ο πολίτης αποφασίζει:
να μη φωνάξει, να μη μισήσει,
να μη χειροκροτήσει το ψέμα , να μην  δεχθεί  το αίμα και την αλήθεια όσο πικρή να μην την κρύψει

Να κρίνει νηφάλια, με ψυχρή λογική,
χωρίς δόγμα, χωρίς κόμμα, χωρίς ανταμοιβή.

ΙΙ. Ο πολίτης απέναντι στον όχλο

Ο όχλος ζητά στρατόπεδο∙ γεννά φόβο και δεινά.
Ο πολίτης ζητά αλήθεια και λόγια γυμνά

Ο όχλος φωνάζει, καίει και σπάζει.
Ο πολίτης σκέφτεται, εξετάζει και πράττει την Κυριακή.

Ο δημοσκόπος– τον επηρεάζει ελάχιστα στην κρίση του.
Από τον παπαγάλο  των καναλιών μαθαίνει
  τη μισή,   αλήθεια και συχνά ολόκληρο το ψέμα.Η εύρεση της δικό σου θέμα

Γι’ αυτό τον φοβούνται τον πολίτη
Γιατί δεν  μπαίνει  στο τσουβάλι .όπως οι άλλοι

ΙΙΙ. Η ευθύνη

Ευθύνη δεν είναι η ουδετερότητα.
Είναι η κρίση, χωρίς κομματική ταυτότητα.

Να λες «όχι» στον δικό σου όταν σφάλλει.
Να μη βαφτίζεις το συμφέρον πατριωτισμό.
Να μη δίνεις άλλοθι σε προδότες με ωραία λόγια. Να μην λες φασισμό τον Πατριωτισμό

IV. Η μικρή αντίσταση

Αντίσταση δεν είναι μόνο η ρήξη.
Είναι και η άρνηση η περιφρόνηση. και η κρίση  

Να μη μοιραστείς το ψέμα.
Να μη γελάσεις με τη συκοφαντία.
Να μη χειροκροτήσεις τον επικύψαντα.

Μικρές πράξεις — μεγάλα αναχώματα.
Και στο διαδίκτυο ακόμη κάνε κατορώματα
η σιωπηλή καυτηρίαση έχει βάρος.

V. Η πατρίδα ξανά

Η πατρίδα δεν ζητά κραυγές.
Ζητά ώμους.

Δεν είναι σύνθημα∙ είναι βάρος.
Και σηκώνεται μόνο από ελεύθερους πολίτες,
όχι από οπαδούς. Απαιτεί  έλλογο  θάρρος

VI. Έξοδος

Η έξοδος δεν είναι φυγή.
Είναι επιστροφή.

Ενότητα των Ελλήνων όπου γης.
Εν τη ενώσει η ισχύς όπως παλιά
Το κόμμα, το δόγμα  και η ομάδα σε καρατομούν αληθινά. Δεμένος με Μαίανδρο ο Ελληνισμός πάει μπροστά. Λυτός χάνεται στα Τάρταρα

Επιστροφή στη λογική.
Στη μνήμη, στην κρίση
Στην κοινή ευθύνη.

Με θάρρος, φρόνηση και σωφροσύνη.
Ο Έλληνας δεν συμβιβάζεται χωρίς μεγαλοσύνη.

Η Ελλάδα σαν Ήλιος να ακτινοβολήσει  και να φωτίζει

 Ο Ελληνισμός χέρι–χέρι, σαν Μαίανδρος   δεν σπάει.

Με τον νου και πάλι και με τις πράξεις

Την Κλεπτοκρατία να πατάξει

Αυτοσυνειδησία, είπε ο Σωκράτης.

Το κείμενο αυτό
• δεν κηρύσσει,
• δεν χαϊδεύει,
• τοποθετεί τον πολίτη απέναντι στον εαυτό του.

Έτσι κλείνει σωστά:
όχι με ελπίδα φτηνή,
αλλά με ευθύνη βαριά

Ολοι στο χορό του Ελληνισμού παιδιά.(9 /2/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη                                              Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com                                                                         amphiktyon.org
AMPHIKTYON ARTICLES & BOOKS-POEMS
AMPHIKTYON.BLOGSPOT.COM (Αγγλική γλώσσα)
ANCIENT OLYMPICS-ATHLETICS

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026

Ο Κομματικός Εμφύλιος

   

Ο Κομματικός Εμφύλιος

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ι. Χωρίς όπλα

Δεν έχει χαρακώματα ούτε στολές.
Έχει οθόνες, συνθήματα και λέξεις αιχμηρές.
Δεν ακούς πυροβολισμούς — ακούς κραυγές για κλοπές, λεηλασίες και σκανδαλοποιούς.
Όλοι να πιάσουν την κουτάλα προσπαθούν.

Ο εχθρός δεν φαίνεται πουθενά.
Φορά το πρόσωπο του φίλου, μιλά τη γλώσσα σου, κρατά το ίδιο διαβατήριο, έχει τα μέσα, το κομμα του δίνει το  εισιτήριο.
Της αρπαχτής γίνεται εφαλτήριο.

2. Οι λέξεις–σφαίρες

Λέξεις ξύλινες, βαρετές, σφαίρες για σένα τον ακομμάτιστο.
Η αλήθεια, λάφυρο.
Η μισή φράση πιο φονική από ολόκληρο ψέμα.

Το κομματόσκυλο αδιαφορεί για σένα και για μένα.
Λίγο πριν από την Κυριακή θα σε θυμηθεί και την πόρτα θα σου χτυπήσει.
Χρυσά κουτάλια θα σου υποσχεθεί — να τον σταυροδοτήσεις.

3. Με σύμμαχο την Έριδα

Σε στρατόπεδα μας χώρισαν:
όχι με σύνορα, μα με έριδες.
Μας έβαψαν μπλε, πράσινους, ροζ και μαύρους,
και σύμμαχους αναρχικούς  και χώρισαν τους Ελληνες

Αν δεν προβληματιστείς και τούτη τη φορά,
θα σε γεμίσει και πάλι ψέμα με ουρά.
Νομιμοποιημένη δικτατορία χωρίς αντιπολίτευση,
και πίσω   πυρετωδώς εργάζεται η κλεπτοκρατία.

4. Οι νέοι στρατολόγοι

Δεν στρατολογούν με σημαίες, μα με θυμό.
Δεν μιλούν για πατρίδα — μιλούν για ταυτότητα, για το κόμμα.
Δεν τους ενδιαφέρει τούτο το χώμα.
Κράτος σουρωτήρι και η δικαιοσύνη πτώμα.

Σου λένε ποιος είσαι και ποιον να μισείς.
Και στο τέλος χειροκροτείς τη σιωπή σου.
Κάνει πως δεν βλέπει την αποχή σου,
αδιαφορεί για την επιβίωσή σου.

Της ακρίβειας εξαπολύει τα κλεφτρόνια.
Γι’ αυτούς το άπαν είναι το κόμμα.
Ουδεμία σημασία αν η κοινωνία βυθίστηκε στη βρώμα.

Μετρούν και ξαναμετρούν τις σφυγμομετρήσεις.
Το κουστούμι δεν τους νοιάζει αν σε σφίξει,
αρκεί εσύ την ψήφο να τους ρίξεις.

5. Η οικονομία του μίσους

Το μίσος έγινε επένδυση.
Κλικ, ψήφοι, επιδοτήσεις. Με ένα φιλοδώρημα  θα τον ψηφίσεις , όλοι τους αξιοθρήνητοι για λύπη

Και τον λαθρομετανάστη θα βοηθήσεις,
ξένο δεν θα τον θεωρήσεις.
Εσένα, σε λίγο, κάποιο μουσείο θα σε φιλοξενήσει.

Σε κλέβουν και σε ξυλοφορτώνουν,
κι αυτοί τ’ αρπάζουν και τα τσεπώνουν.
Για σένα ψιλό δεν υπάρχει,
για αυτούς «δόξα τω «κουβέρνο»  να ’χει».

Όσο διχάζεσαι, κερδίζουν.
Όσο ουρλιάζεις, κυβερνούν.

Τους θεωρείς Έλληνες επειδή ελληνικά μιλούν;
Στη μαύρη τρύπα έχεις πέσει, φουκαρά,
και να βγεις αδυνατείς —
σου κλείδωσαν τη σκέψη οι πονηροί. Αδιέξοδα μπροστά σου φοβερά.

Η ανάγκη έγινε φόβος,
κι ο φόβος υπακοή.
Και όλα πάνε «φοβερά»
κι εσύ υπομονή.

6. Η πλατεία χωρίς πρόσωπα

Στην ίδια πλατεία στεκόμαστε,
μα δεν κοιταζόμαστε.
Ο καθένας κρατά το πανό του σαν ασπίδα.
Κανείς δεν ακούει. Όλοι απαντούν.

Κι εσύ στη σιωπή μονίμως,
εκ δεξιών, εξ αριστερών και εξ ευωνύμων.

7. Η πατρίδα στη μέση

Η πατρίδα έμεινε μόνη, σαν λέξη παλιά.
Τη μνημονεύουν όλοι, την υπηρετούν λίγοι.

Άλλοι την πουλούν φθηνά,
άλλοι τη φορούν σαν έμβλημα.
Κανείς δεν τη σηκώνει στους ώμους ψηλά.
Η Ελλάδα είναι πολύ βαριά.

Επίλογος

Ο σύγχρονος εμφύλιος δεν τελειώνει με ειρήνη.
Τελειώνει με μνήμη.

Αρπακτικές συμμορίες λυμαίνονται τη χώρα
και ο λαός ζαρωμένος — προς ώρας.

Όταν θυμηθούμε ότι πριν τα κόμματα
υπήρχε κοινός τόπος.

Κι αν δεν τον ξαναβρούμε,
ο πόλεμος θα μένει πάντα ανοιχτός
να τον ξαναζήσεις παντοιοτρόπως

Στη Δημοκρατία υπάρχουν και άλλες λύσεις.
Αρκεί το μυαλό σου να κινητοποιήσεις.
(9/2/2026)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon.blogspot.com
amphiktyon.org

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)