ΣΤΟΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

   

ΣΤΟΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Τούτος ο κόλπος, παγκόσμιο στολίδι,
ολόγυρα πανέμορφοι τόποι και το ξακουστό Πεταλίδι,
της φύσης πολύτιμα στολίδια.

Οργιάζει εδώ η βλάστηση,
ευωδιάζουν τα λουλούδια.
Μέρη ειδυλλιακά και μαγευτικά,
τόποι μυθικοί και ιστορικοί,
με ξεχωριστή σημασία.

Εδώ είναι ο παράδεισος, και τα Ηλύσια Πεδία.
Από τα λιμάνια αυτά έπλευσε ο Νέστορας για την Τροία.
Από δω άναψε ο δαυλός της λευτεριάς.
«ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ» γράφει η σημαία,
κι ήρθε εκείνη η ιστορική ημέρα.

Μπροστά η θάλασσα λαμπιρίζει,
διαρκώς μορφές αλλάζει
και την ψυχή μας δροσίζει.

Το αεράκι του Ιονίου, ζωογόνο,
τη ζέστη διώχνει αναμφιβόλως.

Απέναντι ο Ταΰγετος και η Μάνη.
Βουνό άγριο, επιβλητικό σαν τον θρόνο του Δία,
σύμβολο λευτεριάς και ανδρείας.

Εδώ δεν πάτησε τουρκικό ποδάρι.
Τόποι θυσίας και παντού
προϊστορικά μνημεία

και των προγόνων μας τα  μνήματα

, άξιο προσκύνηματα.

Στην πιο ψηλή του κορυφή του Ταύγερου
φαντάζει μια λαμπρή πυραμίδα.
Εκεί ανεβαίνουν μόνο οι αετοί,
κι οι Ίκαροι της Πατρίδας
πετούν καθημερινά,
φρουροί παντός καιρού,
ακόμη και μέσα στην καταιγίδα.

σε άξιαχέρια   του Αιγαίου η αιγίδα

Από εδώ ξεκίνησε ο Νικηταράς και ο Κολοκοτρώνης
φτερά έκανε το γιαταγάνι τους

Και τον τύραννο σκοτώνει

Δυο γλάροι στέκουν στα βραχάκια,
κι ο γλάρος στη γλαρίνα του
τραγουδά ερωτικά στιχάκια.

Εδώ τ' άνθη έχουν χρώμα αγνό, παραδεισένιο,
όλες οι αποχρώσεις της ίριδας
σε φόντο χρυσαφένιο.

Η θάλασσα γαληνεύει σαν πέσει το σκοτάδι.
Όλα αποκοιμιούνται τη νύχτα
κι απλώνεται παντού ησυχία.

Μόνο τα κουνούπια
βγαίνουν για σαφάρι.
Ο παράδεισος πληρώνεται·
 και τίποτα δεν δίνεται χάρη

Μια κουκουβάγια σκίζει τη σιωπή,
κι ο γκιόνης, το λυπητερό πουλί,

έρχεται από τη Κεντρική Αφρική

και την Περσεφόνη θρηνεί.

Μόνο ο άνθρωπος δεν κλείνει μάτι.
Πριν από τα μεσάνυχτα
δεν πάει στο κρεβάτι.

Βιαστής της φύσης,
τρέχει αδιάκοπα
να τα προλάβει όλα,
να τ' απολαύσει δίχως δισταγμό.

Ακόμη και στον αυτοκινητόδρομο,
με κίνδυνο θανάσιμο,
αχώριστος σύντροφος και πειρασμός
ξεχωριστός το κινητό.

Πόσο κοστίζει άραγε το καθετί;

Το ζωικό βασίλειο πειθαρχεί.
Μόνο ο άνθρωπος
τους νόμους της φύσης παραβιάζει
και με τις πράξεις του
τον ηθικό κανόνα περιφρονεί και αυθαδιάζει.

Γιατί τον εαυτό του
κυρίαρχο και υπεράνθρωπο θεωρεί.

Οι πράξεις του, όμως,
τον κάνουν υπάνθρωπο,
ένα μικρό ανθρωπάκι,
που με την τεχνολογία
παλεύει να κρατηθεί μακριά από το χάος,
ενώ με θράσος
τους νόμους της φύσης ποδοπατεί.

Κάποτε κι αυτός,
κυνηγός και τροφοσυλλέκτης,
σεβόταν τους φυσικούς νόμους,
γιατί ήταν μέρος τους.

Η λογική τον ανέδειξε
άρχοντα της φύσης.

Η αυθάδεια όμως,
ο εγωισμός,
η πλεονεξία
και ο αυταρχισμός
τον έκαναν άφρονα, άνομο και κακό,
ανήθικο, άδικο και δειλό.

σαν τον Θερσίτη

Ροκανίζει το κλαδί
επάνω στο οποίο στέκεται,
γιατί του λείπει
το ηθικό θάρρος
να συμφιλιωθεί με τη φύση,
 

Εδώ οι Μούσες χορεύουν
με βιολιά, ζουρνά,
νταούλια και κλαρίνα.

Εδώ κελαηδούν τα πουλιά
και η πεντάμορφη καρδερίνα.

Πεντανόστιμη η ψητή γουρνοπούλα.
Τον Δεκαπενταύγουστο
σε κάθε χωριό καίγεται το πελεκούδι.
οινοχόος ο Διόνυσος,
χορεύει η νέα και ο νιός με το παραδοδιακό τραγούδι

Ο Μεσσηνιακός κόλπος, επίγειος παράδεισος.
Στο βάθος του Ιονίου,
η άβυσσος

Τώρα θα τρυπήσει
για πετρέλαιο και φυσικό αέριο

το πλοίο.

Αν είναι για το καλό
του περιβάλλοντος και των ανθρώπων,
ας κάνουμε ευχέλαια.

Αν όμως είναι για κακό,
ας κάνει ο  Λαός
τα δέοντα.

 14 Ιουλίου 2026

Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΩΣΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ;

   

ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΟΣ  ΕΙΝΑΙ Ο ΣΩΣΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ;

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

 Μήπως ο κόσμος προχωρεί  εμπρός

και το βέλος δεν πάει πίσω;
το γεγονός ότι δεν έχει ακόμα επαναστατήσει
παρά τις δυσοίωνες ενδείξεις,
αποτελεί την πιο ευοίωνη απόδειξη;

Παρά την καταστροφή του περιβάλλοντος,
τον υπερβολικό καύσωνα,
την οικονομική δυσπραγία,
τον κοινωνικό αυτοματισμό,
τους πολέμους και την καχυποψία,
την πείνα και την ανεργία,
την άνιση διανομή του πλούτου
και τη λαβωμένη μας δημοκρατία,

ο κόσμος συνεχίζει να ελπίζει

Μήπως τελικά ο άνθρωπος αντέχει περισσότερα
απ' όσα νομίζουμε;
Μήπως αυτός ο δρόμος δεν έχει γυρισμό,
ακόμη κι αν οδηγήσει κάποιους στον χαμό;

Μήπως άλλος δρόμος δεν υπάρχει,
γιατί στην εποχή μας άρχει η τεχνολογία;

Μήπως φταίμε εμείς οι παλιοί,
που θαμπώνουμε το γυαλί;
 Ζήσαμε σε άλλον αιώνα.
Δεν προλάβαμε να κατανοήσουμε
ούτε τον πρόσφατο εκσυγχρονισμό του Παρθενώνα.

Ασυμβίβαστοι με τη ζωή τούτη,
νοσταλγούμε ακόμη
τη γκλίτσα και το τσαρούχι.

Κι όμως, τα προβλήματα είναι υπαρκτά.

Καμιά εποχή δεν έζησε χωρίς αυτά.
Δεν κατοικούμε σε κοινωνίες αγγέλων,
ούτε σε κόσμους γαλαξιακών αστέρων

Το ανθρώπινο γένος πέρασε
πολύ δυσκολότερες δοκιμασίες

Και κρισιμότερους καιρούς
 και βγήκε νικητής.

Ίσως και τώρα να τα καταφέρει.

Ίσως όμως αυτή τη φορά
να ετοιμάζεται να αλλάξει μορφή.

 ή μήπως η ζωή συνεχίζει τον δρόμο της,
αφήνοντας πίσω όσους δεν μπορούν να ακολουθήσουν;

Ο χρόνος προχωρεί,
μας προσπερνά
και μας γερνά.

Ως το τέλος αντέχει μόνο εκείνος
που έμαθε να αγωνίζεται.

Όμως η ιστορία μάς διδάσκει
ότι και τα αντίθετα συμβαίνουν.

Στο διάβα του χρόνου
οι απρόσμενες αλλαγές
ανατρέπουν βεβαιότητες.

«Ανάγκας και θεοί πείθονται.»

Και όταν η ανθρώπινη αλαζονεία
ξεπερνά τα όρια,
όταν προκαλεί την Ύβρη,
έρχεται αναπόφευκτα η Άτη.

Τότε οι κοινωνίες εγείρονται,
οι ισορροπίες αποκαθίστανται
και κάθε ανόσιο έργο
συναντά το τέλος του.

Ίσως όμως αυτή τη φορά
να ετοιμάζεται να αλλάξει μορφή.

Με το ανθρωποειδές θα τον αντικαταστήσει,
ανθεκτικό σαν τον σπουργίτη,
σε κάθε περιβάλλον θα επιβιώνει.

Στον Αρκτικό δεν θα κρυώνει,
στη Γη θα δημιουργεί θαύματα σαν ντελιβράς
και στο Διάστημα θα πραγματοποιεί πειράματα.

Για την υπερθέρμανση δεν θα παραπονιέται,
ούτε για την τροφή.
Νερό και οξυγόνο δεν θα ζητά.
Συνδικάτα δεν θα ιδρύει,
ούτε δικαιώματα θα διεκδικεί.

 Υπάκουο  θα είναι
σαν πειθαρχικός  στρατιώτης,
  στις εντολές του δημιουργού του.

Κι αν η Ύβρις γίνει νόμος των ανθρώπων,
η Νέμεσις δεν αργεί ποτέ.
Η Ιστορία αλλάζει πρόσωπα,
όχι όμως και τους αιώνιους νόμους της.(28/6/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

ΤΑ ΒΡΩΜΟΠΟΥΛΙΑ

   

ΤΑ ΒΡΩΜΟΠΟΥΛΙΑ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

 Σαν να μην έφταναν τα προβλήματα τα χίλια,
τώρα εμφανίστηκαν και τα Βρωμοπούλια.
Σαν τις Αρπύιες τρώνε του Φινέα το φαΐ
και βρήκαν πια στην Ευρώπη διαμονή,
σε περίοπτη θέση, πάνω στη σκεπή.

Τα Βρωμοπούλια δύσκολα τα διώχνουν,
τον πλούτο αρπάζουν και τους πάντες ταλαιπωρούν.
«Μίζα» μυρίστηκαν στο Κατάρ,
εκεί που ο μάγειρας στρώνει πλούσια φαγητά,
κι ευθύς το Βρωμόπουλο όρμησε  στον πατσά.

Οι «κουτοευρωπαίοι» όμως δεν τα τρώνε αυτά,
είδαν στο τραπέζι τη λαδιά.
Τη «μίζα» ο νόμος τους την κυνηγά,
ενώ εδώ όλα μοιάζουν επιτρεπτά·
Αρπύιες και Βρωμοπούλια έφτιαξαν μόνιμη φωλιά.

Οι Ευρωπαίοι τους έστησαν παγίδα,
ένα αρσενικό κι ένα θηλυκό,
και τα έπιασαν στη λαβίδα.

Τώρα μέσα στο κλουβί,
χωρίς διάκριση και χωρίς ντροπή,
τα Βρωμοπούλια δεν γνωρίζουν τσίπα ούτε ηθική·
αρκεί να πέσει η μίζα η παχιά,
κι αμέσως χάνεται κάθε αναστολή.

Η ελληνική Δικαιοσύνη κάνει στραβά μάτια,
κι οι Αρπύιες με τα Βρωμοπούλια χτίζουν παλάτια.
Ο έρμος ο Φινέας, δυστυχής,
βασανισμένος, πεινασμένος και ενδεής,
το σπίτι του να προστατεύσει αδυνατεί.

Μια Κατσέλη περιμένει να λαλήσει,
τα τρωκτικά και τις Αρπύιες να συγκινήσει
και το σπιτάκι του να διαφυλάξει.

Ο νόμος τις Αρπύιες μη χύσουν δάκρυ,
μόνο η χούντα, λένε, τις έβαλε σε τάξη.
Όλα τότε έμοιαζαν να πηγαίνουν κατ’ ευχήν,
μα στο τέλος στράβωσαν κι αυτοί,
κι η μεταπολίτευση έφερε Καταστροφή

Τώρα ο λαός, αβοήθητος και μόνος,
στέκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι,
μπρος στο  «μεγάλο» τροχονόμο.
Το σωστό προσπαθεί να βρει μονοπάτι,
μα οι Αρπύιες τού ναρκοθετούν κάθε βήμα,
για να του αρπάξουν ό,τι έχτισε με αίμα και με χρήμα.

Πάλι το φαΐ του θέλουν να του φάνε,
να το μολύνουν και μακριά από την πατρίδα να τον πάνε.
Τις καρδερίνες όλες να τις φάνε,
κι όπως βαδίζουν τα πράγματα,
τον ίδιο να εξαφανίσουν πάνε.

Παρότι το φαγητό βρισκόταν μπροστά του,
οι Αρπύιες το άρπαζαν και το μόλυναν.
Τα Βρωμοπούλια τον βασάνιζαν με την άκρατη μυρωδιά  τους.
Τις κυνηγούσε, μα ξαναγύριζαν κοντά του
και τον Φινέα έφτασαν στα στερνά του.

Τότε βρέθηκε ένας Ηρακλής,
πανίσχυρος στρατηγός και ευκλεής.
Τις Αρπύιες κυνήγησε στην Αφρική
και ως την Προποντίδα,
κι έκτοτε ελευθέρωσε από τα Βρωμοπούλια την πατρίδα.

Και τότε, λέει ο μύθος, η Αθηνά χαρωπή,
γιόρτασε ξανά τα Παναθήναια με λαμπρή γιορτή.(24/6/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΕΛΥΤΗΣ

  

 

 

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΕΛΥΤΗΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Οι λέξεις έχασαν το νόημά τους
και οι σύγχρονοι άνθρωποι τα λογικά τους.

Και οι πολιτικοί μας άλλα λένε και άλλα κάνουν

όπως πάνε θα μας τρελάνουν

άλλα λένε και άλλα εννοούν,

   για την κουτάλα μόνο  πολεμούν.

για το γενικό συμφέρον αδιαφορούν
 

Όταν  ο πόλεμος  στην Ανατολή                                                                                                                                                                                               κρατάει

Η ακρίβεια καλπάζει

Η Ελληνίδα μάνα δε γεννάει

Το κράτος τη μητρότητα δεν την βοηθάει
μερικοί με καβαλημένο το καλάμι,

 
Του κόσμου  οι  εξουσιαστές και των μίντια τα αφεντικά.
Του χρήματος οι μεγάλοι,
στρατιές οι παπαγάλοι,
με την αιματοχυσία κάνουν χάζι και τηρούνε τσιμουδιά.

Τα παγκόσμια προβλήματα τα βάζουν στον τορβά
Ο μπάρμπα Σαμ που   απειλεί καθημερινά,
   ιδού και η ΑΙ που βουτάει στα βαθιά.

Άτολμη η διεθνής κοινότης αγκομαχά

Αυτοί οι δικαστές, αυτοί της γης οι αστυνόμοι.
Ουδείς  χαίρε  ασυλίας. Ούτε οι νοσοκόμοι.
Εκτελούνται και οι γιατροί και οι εκπρόσωποι του ΟΗΕ.
  η Ειρήνη έρχεται δειλά
 καθώς του Ορμούζ ανοίγω-κλείνουν τα Στενά.

και αναστενάζει ο ‘ντουνιάς»

αλλά το Χρηματιστήριο μοιράζει λεφτά

Γλώσσα δεν βρίσκουν να συνεννοηθούν,
και πελαγοδρομούν και καρκινοβατούν.
Και τα στρατεύματα του Ισραήλ στο Λίβανο δολοφονούν.

Άλλαξαν τις λέξεις και τις λεν αλλιώς.
Τις σφαγές, ασήμαντα επεισόδια απλώς.
Την εισβολή και κατοχή τη λένε οι Τούρκοι «ειρηνευτική αποστολή».
Το   επιθετικό τουρκικό δόγμα το λέμε εμείς «αναθεωρητική πολιτική».
Τις   Γενοκτονίες( Ελλήνων, Ελληνο-Ποντίων –Ελληνο-Κυπρίων, Αρμενίων, Ασσυρίων, Κούρδων κ.α) τις ονομάζουν νίκες επικές 
Την καταστροφή της Σμύρνης «συνωστισμό»
και τη «Γαλάζια Πατρίδα» αναθεωρητισμό.

Τον Ισλαμο φασιστικό τέρας «Τουρκική Δημοκρατία»
Την ισοπέδωση πόλεων αμυντική ενέργεια προς πάταξη της τρομοκρατίας,
το χτύπημα σε νοσοκομεία λάθος στα βλητικά στοιχεία, .

Τον κακοποιό τον λένε τώρα «επιχειρηματία»
και του απατεώνα επιμελώς κρύβουν τα στοιχεία.
Ονόματα δεν λένε, μόνο την ηλικία,
και γέμισε η μικρή οθόνη με εγκλήματα και ληστείες

  στα Ευρωπαϊκά ταμεία .

Αδύναμος εσύ πολίτη μπρος στον πάνοπλο εγκληματία
και στην  αισχροκέρδεια του «εισαγωγέα ή εξαγωγέα

Πρωτοφανείς οι αυξήσεις  εδώ πέρα
 κλεφτών και  απατεώνων τόπος  ευκαιρίας.
 Με τα ναρκωτικά τέλος δεν έχει η  εμπορία.

Τι να σου κάνει και η Αστυνομία;
Μπρος στο τσουνάμι της λαθρο-εισβολής;
Του κορεσμού των φυλακών και της  άφεσης

  εγκληματιών με βαρύτατη ενοχή

Ώρα να ζητηθεί και η προστασία της Αστυνομίας!

Κύρια αιτία η κομματοκρατία και η αλληλοσφαγή  για την κουτάλα

Κάθε λέξη είχε σημασία στην αρχαία  Ελλάδα
Ακόμη και κάθε συλλαβή και κάθε γράμμα
δήλωνε τον χαρακτήρα και του πράγματος το κράμα.

Για τους αρχαίους, οι λέξεις δεν ήταν απλώς μέσα επικοινωνίας.
Έκρυβαν σ’ αυτές μια βαθύτερη σημασία
και συνδέονταν με του πράγματος την ουσία.

Ο Ελληνικός Λόγος ταυτόχρονα ήταν ομιλία, μαθηματικά και μουσική.
η γλώσσα μας  είναι θεϊκή.
Εκφράζει ακόμη σκέψη, αιτία και λογική.
Κατ’ Ηράκλειτον είναι τάξη που διέπει το σύμπαν.
Όλα τα σοφά από τους Έλληνες τα πήραν δωρεάν.

Η αρετή δεν ήταν μόνο η καλοσύνη των ψυχών,
ήταν και η ολοκλήρωση αγαθών σκοπών.

Κινητήρια δύναμή μας η ψυχή μας.
Αυτή το πνεύμα μας κινητοποιεί
στην καθημερινή ζωή μας.

Άτομο χωρίς παιδεία είναι χωράφι άγονο
 χωρίς καρποφορία

Μέσα από τις λέξεις εύρισκαν την αλήθεια,
Σοφία και συγκαλυμμένη αλήθεια, και η Μυθολογία.
Ευεργετικά τα αρχαία μας ονόματα.

Στη σφαγή των Καλαβρύτων νέος ονόματι Σωκράτης,
λόγω ονόματος πήρε από τον Γερμανό διοικητή χάρη
και  δεν εκτελέστηκε.
Μετά σπούδασε φιλοσοφία στη Γερμανία
και καθηγητής εκλέχτηκε.

Τα αρχαία ελληνικά ονόματα ΔΕΝ είναι συμβατικά.
Έχουν μέσα τους σημασία και ομορφιά
και δηλώνουν του πράγματος την ουσία και τη λειτουργία.

Όπως λ.χ. κοσμογονία = γένεση κόσμου.

Ρυάκι=  κελάρυσμα και ροή του νερού

Δεν έδιναν τυχαία οι πρόγονοί μας το όνομα στα παιδιά.
Ήταν μια σφραγίδα,
το μέλλον τους να οραματιστούν.

Αν λεγόταν «Ιπποκράτης»,
γιατρός ίσως θα γινόταν.

Κι αν λεγόταν «Λαοκράτης»,
τύραννος ή αρχηγός.

Θεόδωρος: «δώρο του Θεού».
Νικόλαος: «νίκη του λαού».
Αλέξανδρος: «ο αποκρούων τον εχθρό, ανδρείος».
Σοφία: «γνώση, φρόνηση», σαν τη θεά Αθηνά τη θεία.

Τα ονόματα έχουν φυσική ορθότητα;
Και κάθε πράγμα έχει το «σωστό» όνομα από τη φύση;

Τους αρχαίους Έλληνες η μελέτη των λέξεων είχε απασχολήσει.
Με την κατανόησή τους προσπαθούσαν να προσεγγίσουν την αλήθεια.

Για τους προγόνους μας τα ονόματα είχαν σημασία
και συχνά θεωρούσαν ότι φανέρωναν κάτι από τη φύση,
τον χαρακτήρα ή τη μοίρα του ανθρώπου.

Όμως η αλήθεια βρίσκεται πέρα από τις λέξεις,
στα ίδια τα όντα η πεμπτουσία

Έτσι γράφει ο Πλάτων στον «Κρατύλο».

Του συστήματος οι γλωσσολόγοι θεωρούν
ότι τα ονόματα είναι γλωσσικές συμβάσεις.

Η ετυμολογία πολλών ελληνικών ονομάτων
μεταφέρει νοήματα, αρετές, ευχές ή ιδιότητες
που οι γονείς επιθυμούν στα παιδιά τους..

Ωστόσο, η χρήση των λέξεων επί χιλιάδες χρόνια
τις προίκισε με ορισμένες φυσικές ιδιότητες

 και  να κελαηδούν σαν αηδονια

Το παράδειγμα εκ του ονόματος
προσδίδει στον φέροντα πολλά προσόντα.
Και μόνο από τη μελέτη τους  αντλείς γνώση από τον Αλέξανδρο, τον Περικλή, το Σωκράτη και …τον Επαμεινώνδα .

Μερικά σύγχρονα κακόηχα ονόματα
τον φέροντα γελοιοποιούν
και έπρεπε να καταργηθούν.

Κι άλλα με εγκληματικά πρόσωπα   τον συνδέουν
και έπρεπε να τον ενοχλούν.

Οι σύγχρονοι Έλληνες αρχαία  ονόματα καιρός είναι
να  διαλέξουν

 και την Αρχαία μας Γλώσσα η Πολιτεία  να υιοθετήσει

Παράδειγμα ο μεγάλος μας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης.

Το όνομά του ήταν Οδυσσέας Αλεπουδέλης.

Πώς ποιητής με τέτοιο όνομα στην ποιητική πιάτσα

να σταδιοδρομήσει

Δύο ήταν οι λόγοι της αλλαγής.

Ο πρώτος γιατί θα τον γελοιοποιούσε.

Και ο δεύτερος και πιο σοβαρός γιατί
τον συνέδεε με οικογενειακή βιομηχανία,
που  το χρήμα και  το κέρδος θα τον  ενοχλούσε.

Και ο Ελύτης δεν επιθυμούσε με το χρήμα να συνδεθεί,
γιατί του υψηλού πνεύματος ήταν θηρευτής.

Προτίμησε, όχι τυχαία, το « Ελύτης»,
που τον συνδέει με τον Ελ-ληνισμό,
 την ελ-ιά,  την Ελένη και με το Ελ-λάς,
με το πνευματικό φως.

Αρνήθηκε το κέρδος το οικονομικό
και άλλαξε το όνομα το οικογενειακό,
και πήρε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας
ο Χρυσός Ελύτης

22/6/26

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

 

 

 

ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ v/sΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

 

 ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ v/sΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Εμπρός, να καταστρέψουμε το Περιβάλλον,
όλοι με ζήλο υπερβάλλον.
Να τιμωρήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους,
να μιμηθούμε τους ισχυρούς και μεγάλους,
με σύμμαχό μας τον Χάρο.

Μέγας Ηρόστρατος η τεχνητή νοημοσύνη,
που λένε πως θα γίνει
Γαργαντούας της ενέργειας,
καθώς ολοένα θα γιγαντώνεται
και τη θέρμανση της Γης θα εντείνει.

Τεράστια ποσά ενέργειας θα απαιτήσει,
χωρίς φραγμό και δίχως ευθύνη.
Δύο-τρεις υπερ κροίσοι αποφασίζουν·
κυρίαρχοι του κόσμου να γίνουν επιδιώκουν.

Ο σύγχρονος άνθρωπος «το λογικόν δεν οἶδε»,
καρκινοβατεί στου χάους τις κερκίδες.
Από την έπαρση παρασυρμένος
και από οικολογία στερημένος,
φαραωνικό έργο πάει να χτίσει
με νου συγχυσμένο.

Να κάψουμε τη Γη,
όπως κάψαμε τα δάση.
Πολέμους άσκοπους αρχίσαμε
κι ο κόσμος εταράχθη.
Ποιος είναι ο αντίπαλος,
ποιος είναι ο εχθρός;
Ο απλός άνθρωπος, ο καθημερινός.

Σημασία δεν έχει πια το Περιβάλλον,
αφότου των Δελφών σίγησε το «ύδωρ το λάλον».
Αναλώσιμο κι αυτό· γιατί όχι;
Διακεκαυμένη ας γίνει η Γη,
και σαν κερί  ας λειώσει.

Σε αγώνα δρόμου Κινέζος και Αμερικάνος,
ενώ μειώνεται η βιοποικιλότητα,
χάνεται ακόμη κι ο πελεκάνος.
Όλα ενεργοβόρα θέλουν να τα κάνουν,
αυτοκίνητα, πυραύλους
και κάθε  τι  που κατασκευάζουν.

Κι όπως λένε οι ειδικοί,
η τεχνητή νοημοσύνη
μπορεί να φέρει θερμική οδύνη.
Θα υπερθερμανθεί ο πλανήτης,
και η περιβαλλοντική πολιτική
θα μείνει στις διακηρύξεις.

Στην ΑΙ επενδύουν τεράστια ποσά.
Ποιος ο λόγος;
Για να πλουτίσουν οι ισχυροί;
ή για να επικρατήσουν τα συστήματά τους;

Και πάνω απ’ όλους τα αφεντικά τους;

Πώς θα επιβιώσουν άνθρωποι,
ζώα και φυτά,
αν η φύση συνεχίσει να πληρώνει
το τίμημα της ανάπτυξης;
Δάση χάθηκαν,
ωκεανοί μολύνθηκαν,
νερά στέρεψαν,
καιρικά φαινόμενα αγριεύουν,
οι πόλεις γίνονται αβίωτες

αλλά οι πολίτες υπό μανδραγόραν καθεύδουν

Και δυστυχώς οι άνθρωποι καθεύουν

Τώρα για την έσχατη πράξη
ο άνθρωπος ετοιμάζεται:
γιγάντια ενέργεια να παράγεται,
η θερμότητα να συσσωρεύεται,
και η ζωή να δοκιμάζεται
στην οικουμένη.

Ο άφρων, εξελιγμένος άνθρωπος,
της μοίρας του θηρευτής,
παριστάνει τον οικολόγο,
τον επιστήμονα και ερευνητή,
ενώ τη ματαιοδοξία του υπηρετεί.

Τα πρώτα συνθήματα πήγαν χαμένα.
Όλα για το πρόσκαιρο χρήμα
και το ψέμα.
Και τα καλαμάκια;
Και η πράσινη ανάπτυξη;
Και η αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών
που διατυμπάνιζαν;

Τώρα σιωπή.
Για τη μόλυνση κανείς δεν συζητά.
Χωρίς κριτήρια χτίζουν έναν κολοσσό.

Ο Πρωταγόρας θα τους θύμιζε:
«Μέτρον πάντων χρημάτων ἄνθρωπος».

Στη μία πλευρά της ζυγαριάς
η ανθρώπινη ζωή,
η βιοποικιλότητα
και η φυσική αρμονία.
Στην άλλη
το αμφίβολο όφελος της ΑΙ,
η κερδοσκοπία
και η ματαιοδοξία.

Άνθρωποι,
στρέψτε πίσω το βλέμμα σας
και δείτε τα ερείπια
που άφησε ο τελευταίος αιώνας.

Ο πλανήτης μας,
ήδη επιμολυσμένος,
κινδυνεύει να γίνει
και υπερθερμασμενος.

Τον μοναδικό κατοικήσιμο τόπο,
το κοινό μας σπίτι,
θέλετε να του βάλετε μπουρλότο;

Η ΑΙ να το  βελτιώσει όχι να το  πυρπολήσει ;

20/6/26

 

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

 

 

ΓΝΩΣΗ ΚΑΤ’ ΕΠΙΛΟΓΗΝ

    

ΓΝΩΣΗ ΚΑΤ’ ΕΠΙΛΟΓΗΝ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Θα συμφωνήσετε με τη γνώση κατ’ επιλογήν;
Στους μετανάστες, στους τρομοκράτες και στους εχθρούς,
η τεχνητή νοημοσύνη να είναι βλαπτική,
όταν πέσει σε χέρια κακόβουλων  αλλοδαπών;
Δικλείδες ασφαλείας από τώρα σχεδιάζουν,
για να μην αιφνιδιαστούν και τρέχουν και δεν φτάνουν.

Το μέγα δίλημμα είναι ποιος θα κρίνει τον εχθρό;

Μπορεί κι’ αυτός να είναι  επίβουλος και πονηρός

Όπως συνέβη με το «Σχέδιο Περικλής»

Που η χούντα το χρησιμοποίησε εφεξής

Το μέτρο είναι πολύ παλιό.
Από την εποχή του Πυθαγόρα και των Ορφικών,
μύστες γίνονταν ολίγοι, εκλεκτοί
ώστε την αποκάλυψη των  θέσφατων  
 να τηρήσουν μυστική

«Βλέπε, άκου, σιώπα» η εντολή,
κι όποιος φλυαρούσε, πάραυτα έξω από τη σχολή.

Ουδείς όμως το έπραξε  

 προειδοποιητική  η εντολή

«Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον».
Κι αν οι θα ΗΠΑ διατηρήσουν της Α.Ι. το μυστήριο,
η Κίνα ίσως το βγάλει στο προσήλιο.
Άκρως μυστικά έμειναν μόνον τα Ορφικά·
αυτά ποτέ δεν ανακοινώθηκαν.
Τον όρκο τους οι Ορφικοί τον τήρησαν με αυστηρότητα·
ουδείς εκ των μυστών αποκάλυψε την ταυτότητά  .

Από μια άποψη καλή είναι η μυστικότητα,
τα απόρρητα να μη δίνονται στην ολότητα,
ούτε σε άτομα με  παρελθόν εγκληματικό
ή προς   έθνος   εχθρικό.

Αλλά στην Α.Ι. ανακύπτει μια παραδοξότητα:
αυτοί που χειρίζονται την τεχνητή νοημοσύνη
είναι άτομα αγαθά,
ή έχουν κάποια βλαπτική ιδιαιτερότητα;

 Θα τα δώσουμε σε ατομα που  διαφεντεύουν την ανθρωπότητα;

 

Σε άτομα με αμύθητο  χρήμα,

Σε άτομα θρησκόληπτα ή  με κάποιο ελάττωμα  στην ιδιοσυγκρασίας;

Ή εμφορούνται από κάποια ακραία ιδεοληψία;
Σ’ αυτή την περίπτωση,
κακό μπορεί να προξενήσουν σε όλη την  κοινωνία.

Όλα στη Δύση έχουν κάποια τιμή,
μικρή ή μεγάλη.
Αν το μυστικό πουληθεί σε τρομοκράτη,
 αυτός  την ανθρωπότητα θα  βλάψει.

Βρισκόμαστε σε εποχή καχυποψίας.
Η σωφροσύνη υποχώρησε υπέρ της κακίας.
Βία παντού επικρατεί και μαζική τρομοκρατία.
Ο κόσμος σε μπλοκ έχει χωριστεί
και η Δύση φοβάται την Ανατολή.
Η αποκάλυψη, εκατέρωθεν, των μυστικών
συχνά επαναφέρει την ισορροπία

Το ρόλο αυτό αναλαμβάνει η κατασκοπία

 

Στην εποχή μας, που δυο-τρεις έχουν πλούτο
όσο μεσαία κράτη,
ο κίνδυνος της ΑΙ μπορεί να  προέλθει  από   αυτούς

 και είναι δύσκολο από τους δημοκρατικούς πολίτες

ν’ αντιμετωπιστούν αν από τώρα δεν νιαστούν

 

Όμως φρονώ ότι η ανθρωπότητα,
ενωμένη αν ενεργήσει,

και τον πιο  ισχυρό  τύραννο    μπορεί να αντιμετωπίσει

Στην αρχαία Αθήνα τους εξοστράκιζαν αυτούς·
τώρα τους κάνουν βασιλιάδες και τους θεοποιούν.
Τότε η ευθύνη βρίσκεται στους εαυτούς μας,
που τα δημόσια προβλήματα αμελούμε.

Άριστο πολίτευμα η δημοκρατία,
αλλοτε μεταπίπτει  σε οχλοκρατία.
 συχνότερα  μεταβάλλεται σε  ολιγαρχία και  δικτατορία,
και ο κύκλος κλείνει με κάποια επανάσταση ή καταστροφή.

Το ιδανικό, που ακόμη δεν έχει βρεθεί,
είναι η αριστοκρατία των σοφών.

στη θέση των ανίκανων  προέδρων και  πρωθυπουργών
Είθε κάποια μέρα  να ανακαλυφθεί και εφαρμοστεί  εδωπέρα

Όταν κρυπτογραφούμε τα στρατιωτικά   σχέδια,
τις συνδιαλέξεις, τα κρατικά μυστικά
και τα κρυπτο-συστήματά μας,
πώς να αφήσουμε φανερή την τεχνητή νοημοσύνη,
και μάλιστα με δική μας ευθύνη,
σε άτομα που ίσως μας οδηγήσουν
στην απόλυτη  υποταγή και μας φέρουν οδύνη;

Να τους χαρίσουμε ένα τόσο έξυπνο όπλο

που πολλές πόρτες ανοίγει

αυτό μέγιστη θα ήταν αφροσύνη.

16/6/26

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

ΟΙ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΙ ΘΕΟΙ

   

ΟΙ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΙ ΘΕΟΙ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Αφ’ ότου αλλάξαμε θρησκεία,
τους πατρώους θεούς λησμόνησαμε
κι εκείνους που άλλοτε τιμούσαμε
σήμερα στα σκυλιά τους δώρισαμε

Είναι θλιβερό να συλλογίζεσαι
πως θεούς που γέννησαν παιδεία,
που ενέπνευσαν φιλοσοφία και τέχνη,
τους άφησαν στη σκόνη και στη  χλεύη

και στην εχθρότητα του κάθε θεομπαίχτη

αφ’ ότου έπαυσε  δική του νάχει σκέψη

και έπαυσε να παράγει τέχνη

 

Θεοί ανθρώπινοι και οικείοι,
που στον Όλυμπο κατοικούσαν,
με πάθη, αρετές και αδυναμίες,
κοντά στους ανθρώπους περπατούσαν

και τους  βοηθούσαν

και ως τώρα δεν κουραστήκαν

Γείτονες και συγγενείς τούς ένιωθαν,
σάρκα από τη σάρκα του λαού μας
κι όμως τους αντικαταστήσαμε
 με τους ξενοθεούς μας.

Άλλες συνήθειες, άλλη κοσμοθεωρία,
άλλη αντίληψη για τον άνθρωπο και τη ζωή·
και μαζί άλλαξαν οι αξίες,
η  λογική   ο τρόπος σκέψης .και  η φιλοσοφία

Τους γηγενείς θεούς λησμονήσαμε,
ύστερα από αιώνες  επιβολής της βίας·
κι όμως τα ονόματά τους επιζούν ακόμη,
σαν μακρινός απόηχος μνήμης,  στη « Μυθολογία»

Τη σκύλα του γείτονα τη λένε Ήρα.
Μια λύκαινα ξενόφερτης γενιάς,
 με υπεραγαπά και από μακριά με  περιμένει

η τελευταία που μου απέμεινε ερωμένη  ·
και η άλλη που σώζει   στη θάλασσα ζωές

χωρίς καν δόξα. να ζητά  και τιμές

 

Κι έτσι η βασίλισσα του πλούτου, γυναίκα του Δία
επέστρεψε άθελά της στην καθημερινότητα,
όχι σε ναούς και βωμούς,
αλλά στων ανθρώπων τις αυλές

 

 Καιρός και για την προγονική ονοματολογία στα παιδία  

Οι πρώτοι θεοί μας υπήρξαν, κατά την παράδοση,
βασιλείς, ήρωες και ευεργέτες.
Οι πρόγονοι  μας  τους  θεοποίησαν,
γιατί πίστεψαν πως άξιζαν την αθανασία της μνήμης

και τις εορταστικές  φιέστες.

Σήμερα άλλους υμνούμε και δοξάζουμε·
κι όμως η Αθήνα εξακολουθεί να φωτίζει τον κόσμο
με το πνεύμα της.

Οι πατρώοι θεοί δεν άφησαν πίσω τους θαύματα·
άφησαν ιδέες, φιλοσοφία, θέατρο, επιστήμη,
και την πίστη στη δύναμη του ανθρώπινου νου.

  ύψιστα   αγαθά

Γι’ αυτό καιρός είναι να τους θυμηθούμε·
όχι για να επιστρέψουμε στο παρελθόν,
αλλά για να αναγνωρίσουμε τις ρίζες μας.

και να  ενωθούμε

Να αναδείξουμε το πνεύμα που γέννησαν,
την ελευθερία της σκέψης,
την αναζήτηση της αλήθειας,
την αρμονία ανθρώπου και φύσης

.πριν  το πέπλο της Ευρυβίας  τα καλύψει

 

Ο ελληνικός αετός παραμένει δικέφαλος·
η μία κεφαλή προς την Ανατολή,
 η  άλλη προς τη Δύση

.καιρός και την ανατολική κεφάλή του  να ανακτήσει

Η μοίρα του Ελληνισμού ήταν πάντοτε
να γεφυρώνει κόσμους,
να συνθέτει αντί να διχάζει,
να δημιουργεί αντί να καταστρέφει.

Και ίσως κάποτε οι ερειπωμένοι ναοί
να πάψουν να είναι μόνο μνημεία.
Να γίνουν ξανά σύμβολα μνήμης,
παιδείας και πολιτισμού εν ενεργεία

Τότε οι λησμονημένοι θεοί
δεν θα ζητούν λατρεία.

Θα αρκούνται στο να θυμόμαστε
ότι κάποτε δίδαξαν στους ανθρώπους
να σηκώνουν το βλέμμα προς τον ουρανό,
όχι από φόβο,
αλλά από θαυμασμό.

(14/6/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org