Κυριακή 7 Ιουνίου 2026

ΟΜΗΡΟΣ ΤΗΣ ΚΙΡΚΗΣ

ΟΜΗΡΟΣ ΤΗΣ ΚΙΡΚΗΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ιστορία
και κάποια Κίρκη τον ελέγχει.
Άλλος έχει προβλήματα υγείας,

κάποιος από τον έρωτα προδομένος

άλλος από την εργασία του απογοητευμένος

κι άλλος στους γιατρούς διαρκώς τρέχει.
ο χρόνος και η ανάγκη όλους μάς κατέχει

Άλλον κάποια αρρώστια στο σπίτι τον κρατά,
άλλον κάποιο έργο τον τραβά.
Ένα άτομο ΑΜΕΑ δύσκολα να φροντίζεις,
τον χρόνο τότε δεν πρέπει να τον υπολογίζεις.

Όλοι κρύβουν κάποιο πόθο στην καρδιά
για την πολυπόθητη λευτεριά.
Πως κάποια μέρα ο παντοδύναμος Δίας
θα τους βγάλει από τη δουλεία και τη μαύρη σκλαβιά,
στο ξέφωτο, στην αμμουδιά, στο περιγιάλι
να νιώσουν αυτοί χαρά και οι άλλοι

Την ίδια προσμονή είχα κι εγώ.
Προσπάθειες έκανα, το καλοκαίρι τουλάχιστον, να ελευθερωθώ,
να απολαύσω τη θάλασσα και το βουνό,
όπως κάθε καλοκαίρι στο παρελθόν,
στο θερινό μου σπίτι,
που αγναντεύει θάλασσα και βουνό.

Όμως, σαν τον Τάνταλο μέσα στη λίμνη,
που όταν έσκυβε να πιει νερό εκείνο υποχωρούσε,
έτσι κι εμένα η ελευθερία απομακρυνόταν.
Όλες οι προσπάθειες απέβησαν άκαρπες·
μάταιες οι ενέργειες, άσκοπες οι ελπίδες.

Η λευτεριά έγινε το πρόβλημά μου
και η σκλαβιά η κανονικότητά μου.

Σαν το πουλί που έμαθε στο κλουβί,
που τρώει καναβούρι και κεχρί
και κελαηδά για να ξεχάσει
τη μοίρα που δεν μπορεί ν’ αλλάξει.

Υπεράνω των δυνάμεών σου
είναι μια ΑΜΕΑ να την κάνεις υγιή.
Όμως δεν παραιτείσαι δε λες:
«Μέχρις εδώ αρκεί». Λες υπομονή

Και νιώθεις σαν ταξιδιώτης
με καπετάνιο ισαλοθραύστη,
ή σαν επιβάτης σε πτήση
με πιλότο που τα έχει χάσει.
Η τύχη σου συνδέθηκε με αυτόν,
στα ευχάριστα και στον χαμό.

Τα όνειρα καλά όταν κοιμάσαι·
ξύπνιος όμως να ’σαι.
Ν’ αγωνιστείς, μα πάντα εφεδρείες να κρατήσεις
και τις δυνάμεις σου άσκοπα να μην εξαντλήσεις.

Για τα στερνά,
που σαν βουνά ορθώνονται μπροστά,
και μοναδική χαρά απομένει να αποδράσεις ·
γιατί ό,τι η μοίρα γράφει δεν ξεγράφει.

Να μετράς τις άχαρες ημέρες
και να ελπίζεις ακόμη στο αύριο.
Η ρουτίνα γίνεται ο σταθερός ρυθμός.

«Φάτα όλα», σου λένε συμβουλευτικώς·
μα δεν βλέπεις τον τελειωμό;
Ο χρόνος κονταίνει·
βρίσκεσαι πια προς το τέλος.

Όχι! Μέσα μου καίει κάποιο φως
που με κρατάει ζωντανό.

Αφού έζησα με τούτον τον ρυθμό,
γιατί να εναντιωθώ στο βέλος;
Γιατί να το ρίξω στη σπατάλη
και στην υλική κραιπάλη;
Να μπω της υπερκατανάλωσης στη ζάλη;

Θα ήταν ομολογία
πως λάθος δρόμο είχα πάρει·
της φρόνησης, της περισυλλογής,
του μέτρου και της λιτότητας
θα αρνιόμουν την αξία,
δείχνοντας σαθρή τη φιλοσοφία μου.

Το μαγαζί δεν κλείνει όσο αναπνέεις.
Τα ράφια μη διαλύσεις.
Όσο νέο πράγμα μπορείς να προσφέρεις,
μην τ’ αφήσεις αδειανά.

Τις αιώνιες αξίες
να προσφέρεις δωρεάν.

7/6/26

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026

On Wickedness Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

On Wickedness

Konstantinos Konstantinidis – Amphiktyon

Wickedness is easily victorious,
if the State so desires.
Violence is painted upon its face;
it always aims at profit,
and folly possesses it,
running ahead of those who pursue it.

You will not find wickedness only among the wealthy;
there you may also find compassion.
If you lend to the poor,
do not calculate interest,
and you may lose what you lent,
receiving ingratitude in the end.

Wickedness sows discord,
bringing the apple of Eris,
dragging countless evils along with it;
with fair words and lies it delights us.
It brings us gifts from Ithaca
like Saint Nicholas at the hearth.

The cause of wickedness is the lack of reason;
it seeks distinction by every means,
through money and through falsehood,
and in extreme circumstances, through bloodshed.

Many have a noble appearance,
yet their soul is black,
full of cunning and darkness.
In the depths of the evil soul lies Hades;
rarely does it change its nature.

Do not be deceived by their attire,
their words and innocent gaze,
nor by their often imaginary wealth,
their flattery and deceit;
look deeper, even into their lineage.

Wickedness will use every means,
provided it achieves its goal.
The harm it causes is of no concern to it,
so long as it brings profit to itself.

For example, it steals things of common utility,
often through gangs of Roma.
It unravels the warp and weft of society.
Another gang, wealthier and more powerful,
steals the money of farmers
and livestock breeders.
Such a person is a hardened criminal;
the punishment should be exemplary,
and the stolen funds returned.

A most grievous misfortune is the wicked neighbor,
who keeps Asia Minor under subjugation.
It has brought genocides upon peoples,
sowing despotism and slavery,
understanding only the barrel of a gun.

Wickedness never remains the same;
it evolves continually.
It becomes criminal and beastly
if not checked at once.
Humanity will shrink in fear.

Among many wicked people,
the one wise person is lost in the mud.
Wickedness, like the Lernaean Hydra,
extends its tentacles everywhere;
the fish rots from the head.

Wickedness harms every good thing
that stands before it.
It will accuse it, slander it,
and perhaps send it to prison or to the grave.
Yet society must not be afraid,
nor surrender.

In our days, the wicked have become so numerous
that if the law were fully applied,
most would end up in prison
and the country would be deserted.
Judges and lawyers would be left unemployed,
and not a few from Parliament as well.

Whoever harms society,
even if he does not strike everyone directly,
sooner or later you too will feel
the arrows of violence and injustice.
Lamentation then will be futile.

Man is a domesticated beast;
animals walk on four legs, he on two.
Civilization has changed him little;
he remains beastly and wicked.
Otherwise, laws would be unnecessary,
and he would obey the commands of Mother Nature.

By his conscience he would correct himself,
for Nature granted him reason as an exception,
making him superior to the animals.

For, as they say, Prometheus
gave one nature to every creature;
only to man did he give many:
some cowardly, wicked, and cunning,
others criminal and bloodthirsty,
pretending to be the strong.

Never turn against everyone.
That is not the mark of the intelligent,
but rather of the wicked and the weak.
Nor should you praise evil
and condemn the good.

First strive to improve yourself,
so that you may judge the actions of others,
and not be one who teaches others
yet fails to keep the law himself.

Living near barbarians,
we have become somewhat barbarized ourselves;
we have forgotten our virtuous
and law-abiding ancestry,
our rich heritage and our virtue.

Whoever greedily appropriates the goods
that Nature granted collectively to all
is considered a thief of the commonwealth.
Like the brave warrior
who, instead of fighting the enemy, plunders;
like the valiant man who prefers stealing,
or the handsome man who prefers adultery to marriage.

The modern ultra-rich,
worshipped like gods and exalted as supreme figures—
states, banks, multinational corporations, shipping empires,
and their owners, materialistic Croesuses.
Alas! Everything will remain behind in this world.
No Croesus can enter Paradise
with immeasurable fortunes,
unless they perform benefactions
for the good of the many.

4 June 2026

Amphiktyon – Lieutenant General (Ret.) Konstantinos Konstantinidis
Author – Member of the Greek Society of Writers

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

ΠΕΡΙ ΚΑΚΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΚΑΚΙΑΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ευκολονίκητη η Κακία,
αν το θέλει η Πολιτεία.
Στο πρόσωπό της ζωγραφισμένη η βία,
στο κέρδος πάντα αποβλέπει
και η αφροσύνη την κατέχει,
μπροστά από τους διώκτες της τρέχει.

Κακία δεν θα βρεις μόνο στον πλούτο·
εκεί μπορεί να βρεις και ευσπλαχνία.
Τον φτωχό αν τον δανείσεις,
τόκο μην υπολογίσεις,
και τα δανεικά θα χάσεις,
θα εισπράξεις στο τέλος την αχαριστία.

Διχόνοια η Κακία σπέρνει,
το μήλο της Έριδος φέρνει,
πλήθος κακά μαζί της σέρνει,
με ωραία λόγια και ψεύδη μάς ευφραίνει.

δώρα μας φέρνει από την Ιθάκη

σαν Αη-Βασίλης στο τζάκι

Αιτία της Κακίας η έλλειψη λογικής·
θέλει με κάθε μέσο να διακριθεί,
με το χρήμα και με το ψέμα,
σε ακραίες καταστάσεις και με το αίμα.

Πολλών η όψη είν’ ευγενική,
μα η ψυχή είναι μαύρη,
όλο πανουργία και σκοτάδι.
Στα βάθη της ψυχής του κακού ο Άδης·
σπανίως τη φύση του αλλάζει.

Μη σε πλανέψει η φορεσιά τους,

τα λόγια τους και η αθώα ματιά τους
ούτε τα συχνά ανύπαρκτα λεφτά τους,
η κολακεία τους και η ψευτιά τους·
ψάξε εις βάθος και τη γενιά τους.

Όλα τα μέσα η Κακία θα χρησιμοποιήσει,
αρκεί τον σκοπό της να πετύχει.
Το κακό που θα προξενήσει δεν την ενδιαφέρει,
αρκεί που σε αυτήν κέρδος θα φέρει.

Λόγου χάρη, κλέβει πράγματα κοινής ωφελείας,
συνήθως των Ρομά η συμμορία.
Το υφάδι και το στημόνι χαλά της κοινωνίας.
Άλλη συμμορία, πιο παχιά,
κλέβει χρήματα της αγροτιάς
και της κτηνοτροφίας.
Αυτός σκληρός είναι εγκληματίας·
παραδειγματική να είναι η τιμωρία
και επιστροφή των χρημάτων της ληστείας.

Μέγιστη συμφορά είν’ ο κακός ο γείτονας,
που τη Μικρά Ασία έχει υποδουλωμένη.
Γενοκτονίες στους λαούς έχει φέρει,
απολυταρχία και σκλαβιά σπέρνει,
μόνο την κάννη των όπλων καταλαβαίνει.

Η Κακία ποτέ στα ίδια δεν μένει,
είναι εξελισσόμενη.
Γίνεται εγκληματική, κτηνώδης,
αν άμεσα δεν μπει φρένο.
Η ανθρωπότητα από φόβο θα ζαρώσει.

Στους πολλούς κακούς
ο ένας σοφός χάνεται στη λάσπη.
Η Κακία, σαν τη Λερναία Ύδρα,
παντού πλοκάμια φτιάχνει·
το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

Η Κακία βλάπτει κάθε τι καλό
που αντιμέτωπο εμπρός της θα σταθεί.
Θα το κατηγορήσει, θα το λασπώσει,
και ίσως το στείλει στον άλλο κόσμο ή στη φυλακή.
Όμως η κοινωνία δεν πρέπει να φοβηθεί,
ούτε να ενδώσει.

Στις μέρες μας έγιναν τόσοι πολλοί οι κακοί,
που αν ο νόμος εφαρμοστεί,
οι περισσότεροι θα πάνε φυλακή
και η χώρα θα ερημωθεί.
Άνεργοι θα μείνουν δικαστές και δικηγόροι,
και από το Κοινοβούλιο όχι όλοι.

Εκείνος που κακό κάνει στην κοινωνία,
ακόμη κι αν δεν χτυπά τον καθένα ευθεία,
κάποτε κι εσύ θα δεχθείς τα βέλη
της βίας και της αδικίας.
Άσκοπη τότε η θρηνωδία.

Ο άνθρωπος, εξημερωμένο θηρίο·
εκείνα περπατούν στα τέσσερα κι αυτός στα δύο.
Λίγο τον άλλαξε ο πολιτισμός,
κτηνώδης παραμένει και κακός.
Διαφορετικά, νόμο δεν θα χρειαζόταν
και στις εντολές της μητέρας Φύσης θα πειθόταν.

με την συνείδηση του θα διορθωνόταν
Γιατί, κατ’ εξαίρεση, του έδωσε τη λογική
και από τα ζώα τον έκανε να υπερτερεί.

Γιατί, καθώς λένε, ο Προμηθέας
μία φύση έδωσε στον καθένα·
μόνο στον άνθρωπο έδωσε πολλές:
άλλους δειλούς, κακούς και πονηρούς,
κι άλλους εγκληματίες και αιμοσταγείς,
που παριστάνουν τους ισχυρούς;

Ποτέ μη στρέφεσαι εναντίον των πάντων.
Αυτό δεν είναι γνώρισμα των ευφυών,
αλλά μάλλον των κακών και αδυνάτων·
ούτε να επαινείς τα κακά
και να κατηγορείς τα καλά.

Πρώτα φρόντισε τον εαυτόν σου
να φτιάξεις,
για να κρίνεις των άλλων τις πράξεις,
και όχι: «Δάσκαλε που δίδασκες
και νόμο δεν εκράτεις».

Κοντά στους βαρβάρους
έχουμε λίγο εκβαρβαριστεί,
λησμονήσαμε τη γενιά μας την ενάρετη
και νομοταγή,
την πλούσια πραμάτεια μας και την αρετή.

Όποιος με λαιμαργία χρησιμοποιεί τα αγαθά
που παραχώρησε η φύση συλλογικά σε όλους,
ληστής θεωρείται του συνόλου.
Όπως ο γενναίος πολεμιστής
που αντί τον εχθρό να πολεμά, ληστεύει·
σαν τον γενναίο που προτιμά να κλέβει,
τον όμορφο που αντί να νυμφευτεί προτιμά να μοιχεύει.

Οι σύγχρονοι βαθύπλουτοι
που σαν θεοί λατρεύονται και ύψιστες μορφές,
κράτη, τράπεζες, πολυεθνικές, εφοπλιστικές,
και οι κάτοχοί τους, Κροίσοι υλιστές.
Φευ! Όλα εδώ θα μείνουν·
δεν χωράνε στον Παράδεισο οι Κροίσοι
και τις αμύθητες περιουσίες,
εκτός κι αν κάνουν υπέρ των πολλών
ευεργεσίες.

4/6/2026
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κυριακή 31 Μαΐου 2026

ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ

ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Όποιος το κέρδος στην κορυφή
έχει στον λογισμό του,
πρώτιστα βλάπτει τον εαυτό του
και προβληματική κάνει τη ζωή του.

Δύσκολος γίνεται στις συναλλαγές,
σκληρός σε κάθε του πράξη·
γιατί το χρήμα όταν θεοποιηθεί,
την ανθρωπιά έχει αρπάξει.

Τρανό κακό είναι η πλεονεξία,
χειρότερη όμως η αισχροκέρδεια·
στην αγορά μερικοί κλέβουν με αναίδεια,
ακόμη και τον φτωχό που ζει σε ένδεια.

Ο νους τους είναι προσηλωμένος
στο πώς θα παίρνουν πάντοτε·
άλλο από το κέρδος μπρος τους
δεν βλέπουνε ποτέ.

Ούτε τη σχόλη ούτε την αργία,
ούτε την ανάπαυση ούτε την υγεία·
μονάχα το χρήμα λογαριάζουν,
κι όλη τη ζωή τους θυσιάζουν.

Σαν τον φαταούλα θέλουν
να τα φάνε όλα·
για χρήμα είναι λιμασμένοι,
δίχως μέτρο και φόβο.

Κι αν κάποια μέρα το χάσουν,
βαθιά δυστυχισμένοι μένουν·
όλα τους φαίνονται μάταια
και τη χαρά τους χάνουν.

Το κέρδος τούς έχει στήσει παγίδα·
πέρα από το χρήμα «ουδέν οίδα».
Δημιουργούν και συσσωρεύουν,
μα όταν η αρρώστια τούς βρει, αργά καταλαβαίνουν.

Το προσωπικό συμφέρον όλα κινεί·
φαύλοι και επίορκοι πολιτικοί
αδικούν τους πολλούς υπέρ των ολίγων,
για να καρπωθούν την ύλη εις βάρος αγροτών και κολίγων.

Αν δεν υπήρχε το συμφέρον,
λίγοι θα έπρατταν το κακό·
μα συχνά το ατομικό προηγείται
από το εθνικό.

Ελάχιστοι, οι εκλεκτοί,
το κοινό καλό προτάσσουν·
και νοσοκομεία, σχολεία και πλοία
για το Έθνος κατασκευάζουν.

Αίσχιστη είναι η αισχροκέρδεια·
σε βάρος των πολλών συνιστά αναίδεια.
Ο φιλάργυρος του κέρδους είναι δούλος
και λόγω της φύσης του ουδένα έχει φίλο.

Το πιο τρανό κακό η πλεονεξία·
δεν έχει τέλος ούτε τελεία.
Ως το τέλος της ζωής του
μετρά το χρήμα με μανία.

Κι έτσι διαπράττει το μέγιστο κρίμα,
γίνεται ο βίος του το μεγάλο θύμα.
Χάνει της πατρίδας του το ποίημα,
γιατί τα πάντα τα μετρά με το χρήμα.

Όλα τα βλέπει από της πεντάρας την τρύπα,
σαν άλλος Σάυλοκ δίχως τσίπα.
Ό,τι κάνει το κάνει για να τσεπώνει,
το χρήμα δεν το κυκλοφορεί, μα το ενθυλακώνει.

Όποιος είναι πλεονέκτης,
συχνά γίνεται και ψεύτης.
Το ένα χέρι νίβει τ’ άλλο,
κι η συνεργασία φέρνει κέρδος μεγάλο.

Η μαφία το εφάρμοσε πρώτη,
κι έτσι το οργανωμένο έγκλημα φουντώνει·
οι συμμορίες τρέχουν μπροστά
κι η Αστυνομία πίσω τους ζυγώνει.

Σαν τους γύπες τα κόμματα αρπάζουν,
δανεικά κι αγύριστα συνάπτουν·
ποτέ δεν τα επιστρέφουν,
μα με τον νόμο χαρίζουν και διαφεντεύουν.

Όσοι το δημόσιο χρήμα καταχρώνται
και το θεωρούν δικό τους, απατώνται.
Ο ήλιος τα πάντα βλέπει·
κι αργά ή γρήγορα στα δίχτυα της δικαιοσύνης θα πέσουν.

Να δωρίζεις είναι πράξη αγαθή,
ν’ αρπάζεις φέρνει όνειδος και ντροπή.
Γιατί σαν μάθεις να αρπάζεις,
δύσκολα μπορείς να σταματήσεις.

Και κάποτε, χωρίς να το καταλάβεις,
σε εγκληματική οδό θα καταλήξεις.
Όταν όμως στην πατρίδα σου
μεγάλο δώρο προσφέρεις,

η ψυχή σου τέρπεται και χαίρει,
και της κοινωνίας την ευγνωμοσύνη φέρει.
Εθνικό ευεργέτη σε θεωρεί,
και το όνομά σου τιμά και ευλογεί.

Κανένας όντας δίκαιος
γρήγορα δεν πλούτισε·
ο ένας τα μαζεύει με φειδώ,
ο άλλος τον πατρικό πλούτο σκόρπισε.

Κανείς όμως τον πλούτο δεν μίσησε·
το πονηρό κέρδος λίγη ηδονή χαρίζει,
κι ύστερα με λύπες και ευθύνες
τον άνθρωπο γεμίζει.

Κοινοί θνητοί,

τζάμπα μάγκας δεν έχει ακόμη γεννηθεί
τραβάτε τις τιμές με βία
και πλούτο αποκτάτε με μανία·
ανάμικτα τα δίκαια και τα άδικα της κοινωνίας.

και ο χρόνος είναι χρήμα

και όποιος τον σπαταλά μόνο για το χρήμα

είναι κρίμα

Κι από όλα θερίζετε δυστυχία,
καρπό πικρό της αδικίας.
Κανείς δεν πλησιάζει εύκολα
εκείνον που βοήθεια έχει ανάγκη·

όλοι φοβούνται μήπως ζητήσει κάτι,
κι έτσι τον αποφεύγουν στην άκρη.
Ως και η Πολιτεία συχνά
τον έχει εγκαταλείψει.

Φιλάργυρο μοιάζει το γένος των βαρβάρων,
των Δυτικών, των Ανατολικών και των άλλων.
Αν κάποτε βρεθείς στην ανάγκη,
τότε θα το κατανοήσεις·

με δάνεια, επιτροπείες και μνημόνια
εύκολα θα σε ταπεινώσουν και θα σε κατακρίνουν.

Η φιλαργυρία είναι πάθος βαρύ,
που φυλακίζει την ψυχή.
Μα όποιος μάθει να προσφέρει,
εκείνος μόνο αληθινά ευημερεί.(1/6/26)

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Παρασκευή 29 Μαΐου 2026

ΒΙΩΜΑΤΑ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

ΒΙΩΜΑΤΑ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Ο πόλεμος εύκολα αρχίζει
μα δύσκολα τελειώνει,
την ανθρωπότητα αλλάζει
και πρώτα τη νεότητα σκοτώνει.

Εκείνος που τον ξεκινά
σπανίως βγαίνει νικητής·
η αλαζονεία τον κυριεύει,
μακριά απ’ τη λογική.

Βίωσα τον ναζισμό,
έζησα και τον φασισμό.
Από αρχοντόπουλο στην Κυπαρισσία
βρέθηκα φτωχός.

Αυτολογοκρισία στην εφημερίδα
στα χρόνια της δικτατορίας·
άνευρος ο «ΑΓΩΝ» της Τριφυλίας
μέσα στη μεταξική σιωπή.

Στην Κατοχή η επιχείρηση κλείνει·
στον κατακτητή ο πατέρας μου
στήριξη δεν δίνει.
Θύμα του πολέμου —
η επιχείρηση οριστικά κλείνει.

Άλλα πήραν οι κατακτητές,
άλλα η Εθνική Αντίσταση·

τον πατέρα μου εκτέλεσαν οι Ναζιστές
βοήθεια από κάπου ανύπαρκτη

Και τότε αρχίζει

η περιπλάνηση του μετανάστη.
Δύσκολο να στεγαστείς
εκείνα τα χρόνια.

όπως και στον παρόντα αιώνα

Πρώτα στην Πάτρα,
ύστερα στην κατοχική Αθήνα,
ανάμεσα σε εκτελέσεις,
φόβο και πείνα.

Σε μια κάμαρα στο Αιγάλεω
ζούσαμε οικογενειακώς.
Ο μικρότερος αδελφός
χτυπημένος από εξανθηματικό τύφο,

με υψηλό πυρετό
νόσημα άκρως μολυσματικό.

Η περίθαλψη τότε
όνειρο απατηλό.
Μα η μάνα, με αγάπη,
τον πήρε αγκαλιά —
είχε γίνει δέρμα και οστά —
και τον πήγε στο Λοιμωδών
στον Κορυδαλλό.

Τον έβαλαν
σε θάλαμο αναχωρητών.
Κι όμως επέζησε.
Σήμερα είναι βετεράνος στρατηγός.

Κι εγώ από Ιταλό
δέχτηκα κλωτσιά.
Στο παζάρι ο καραμπινιέρος
πέταξε το πανέρι στον αέρα με το κουνέλι

Με σήκωσε ψηλά και προσγειώθηκα μετά
και το κουνέλι γύρισε στα ίδια μέρη.

Κι όμως, μια δεκαετία μετά,
στο ΝΑΤΟ, στην Ιταλία,
μου παρουσίασε όπλα η Καραμπινιερία
νομίζοντας πως ήμουν στρατηγός,
με δύο ασημένια ήμουν υπολοχαγός.

Στη σκέψη μου πάντα
στα παιδιά των εμπολέμων γυρίζει
Αράβων, Ιρανών , Ρώσων, Ουκρανών

και Εβραίων.
Ο πόλεμος πρώτα τη νιότη χτυπά,
τα όνειρα των νέων συντρίβει.

Ποτέ δεν είναι ίδιοι
οι άνθρωποι μετά τον πόλεμο.

Να δεις ξαφνικά
το κεφάλι του συνομηλίκου σου
κομμένο από θαλάσσια νάρκη,

ξεβρασμένη στην Κυπαρισσία
για να πάρουν την εκρηκτική ουσία…
Εκείνα τα χρόνια η ζωή δεν είχε αξία.

Παιδιά με «μακαρόνια» πλαστελίνης
έπαιζαν με εκρηκτικά, κατακίτρινα από

την ελονοσία και την ατεμπρινη
ένα μόνο έκαιγε σαν πυρίο,
μα όλα μαζί γίνονταν δυναμίτης.
Κι έτσι παιδιά
κόπηκαν στα δύο.

Τα ορφανά πρησμένα από την πείνα
στην οδό Ακαδημίας.
Η τελευταία τους πνοή:
«Πεινάω, καλέ κυρία…»
κι ύστερα νεκρική σιωπή.

Τετρακόσιες περίπου χιλιάδες παιδιά
μέσα στην Κατοχή —
αιματηρή θυσία
στου Ναζισμού την διαρπαγή.

Τι απέγιναν τα νιάτα
εκείνης της γενιάς;
Με ποιο δικαίωμα
μας έκοψαν τα όνειρα τα νεανικά;

Αντί να παίζουμε σαν παιδιά,
ζούσαμε ρακένδυτοι,
πεινασμένοι και σκελετωμένοι.
Οι μέρες γίνονταν αιώνες·
αργούσε η λευτεριά να ξημερώσει

Εγώ όμως στάθηκα τυχερός·
είχα το θείο μου ήταν σοφός
μου δίδαξε γράμματα
και φιλοσοφία. και της ζωής

της πεμπτουσία

Οι μεγαλύτεροι
σήκωσαν ψηλά
τη σημαία της Αντίστασης.

Να δεις τον πατέρα σου νεκρό,
με χαριστική βολή εκτελεσμένο,

Εκείνη η σφαίρα χτύπησε και μένα

παρότι απομακρυσμένος
και πάνω σε λιόπανο
τον πήγαν στο νεκροταφείο

όσο το μπλόκο διαρκούσε τριγύρω

Στον ήρωα Χρήστο Κωνσταντινίδη
στήσαμε πρόσφατα μνημείο.

Οι Ιταλοί κατακτητές
πλήρωσαν κάποιες μικρές αποζημιώσεις.
Οι Γερμανοί όμως, που τη μέγιστη γενοκτονία

προξένησαν και των χωριών τις δηώσεις
μόνο του κατοχικού δανείου πλήρωσαν.

την πρώτη δόση και έτερον ουδέν

κάποια Ερινύα ή η Θέμις θα τα διορθώσει

Τα αποτρόπαια εγκλήματα
θα τους βαραίνουν αιώνια.

η Δικαιοσύνη δεν θα τους αθωώσει

Μνημόνια μάς επέβαλαν

Δεύτερο έγκλημα επανέλαβαν
χωρίς ντροπή, χωρίς αίσθημα ευθύνης.

Το δις εξαμαρτειν θεωρείται παραφροσύνη

Αποτρόπαια και τα εγκληματα
της Τουρκίας

έζησα στη Σμύρνη

και γνώρισα την τραγωδία.
Στον Πόντο και στη Μικρά Ασία
συντελέστηκε μείζονα Γενοκτονία.

Ένας πανάρχαιος Ελληνισμός
ξερριζώθηκε.από τον κατακτητή
Οι Πόντιοι σφαγιάστηκαν,
οι άλλοι εκδιώχθηκαν
από τις πατρογονικές εστίες

Μόνο οι νεκροί μας μένουν εκεί

Και τους δημιουργούν φοβίες.

Όλες αυτές οι τραγωδίες
λάβωσαν την ελληνική ψυχή.

Την χαλύβδωσαν

και την έκαναν ισχυρή

Κι ενώ ποθούμε
να ζήσουμε ειρηνικά,
αυτοί αμφισβητούν τα νησιά
και τον Ελληνισμό βλέπουν εχθρικά.

Μα ο Έλληνας τους απαντά

όπως οι πρόγονοι του λακωνικά
«Μολών λαβέ».

Είχαμε όμως υψηλό ηθικό
και πόθο για λευτεριά.
Η Εθνική Αντίσταση στα βουνά
μας έδινε ελπίδα και φτερά

Μα τότε γεννιόνταν
και του Διχασμού τ’ αυγά
άλλοι με το Μόσκοβο,
άλλοι με τους συμμάχους.
Κι όποιος μιλούσε για Ελληνισμό,
εχθρός. ήταν η γενιά τους

  Η αποφράδα μέρα
της εισβολής του Αττίλα —
η Κυπριακή  προδοσία
από την  χουντική μαφία
και  η άφρονα  κομματοκρατία

Την πατρίδα πιστά υπηρετήσαμε

δεν την προδώσαμε

σαν μάνα μας την αγαπήσαμε

την ακοή κι’ άλλοι άλλα τις χαρίσαμε

και ακόμη δεν αποστρατευτήκαμε

αλλά και που θα φύγουμε εδώ θα είμαστε

Ήρωες μόνο όσοι θυσιάστηκαν υπέρ πατρίδας

Χαίρε ουράνια Ελλάδα αιωνία!

(28/5/26)

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Κυριακή 24 Μαΐου 2026

ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΟ

ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΟ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Τρομαγμένο το περιστέρι της Τεχεράνης
αλλού πηγαίνει τη φωλιά του να υφάνει.
Καθώς τα φοβερά μεταλλικά πουλιά
γκρέμισαν τις φωλιές και έσπασαν τ’ αυγά.

Έφυγαν μακριά, σε άλλα μέρη,
καθώς ο πόλεμος βόμβες φέρνει.
Έκθαμβοι οι άνθρωποι και πεινασμένοι
βλέπουν το σμήνος των κακών οιωνών να διαβαίνει

Σαν φίδια έρπουν τα εκρηκτικά και δαγκώνουν,
με δηλητήριο τη ζωή μας φαρμακώνουν.
Τους έλκει το χρήμα και η πλεονεξία,

Λιγη η σοφία περισσότερη η τεχνολογία
κι όταν πέσει η αυλαία, μένει σκοτάδι και πανωλεθρία.

Μάταιοι κόποι της ύλης η συλλογή·
η ενέργεια τα πάντα στο σύμπαν κινεί.

Παντού το πνεύμα περιζήτητο

Εδώ εν επαρκεία και αζήτητο
Μόνο ο Παρθενώνας δόξασε τον Περικλή,
μα στην Ελλάδα κυριαρχεί η μικροπολιτική.

Όλοι για ειρήνη μιλάνε,
μα στο τέλος πολέμους ξαμολάνε.
Οι πολεμοκάπηλοι την πραμάτεια τους μοσχοπουλάνε
κι οι λαοί σαν κοπάδι στο σφαγείο προχωράνε.

Ειρήνη εξαγγέλλουν,
κι αγριότερο πόλεμο μάς φέρνουν.
ο Αετός φοβάται του Δράκου την παγίδα

πλήρης άγνοιας ο «Μεγάλος» και «ουδέν οίδα»

κάποτε τελειώνει του πλούτου η κλεψύδρα

Κι ο θεός του ανατολίτη
σπαθί κρατεί, ξίφος και δυναμίτη,
έτοιμος την ανθρωπότητα να ματοκυλίσει
για να δοξαστεί και η θεοκρατία να επικρατήσει.

Του υπόσχονται παρθένες και παραδείσους,
μα τον οδηγούν στον τάφο.
«Πιλάφια θα τρως όταν πεθάνεις»,
του λένε χωρίς φόβο.
Σάπια υπόθεση, παράνοια μυρίζει·
μόνο για τη λευτεριά αξίζει να πεθαίνεις.

Το περιστέρι της ειρήνης, λίγο νεράκι πίνει
στης αγνότητας και της ευγένειας την κρίνη,
στην Ελλάδα τώρα τη φωλιά του στήνει.
Αγώνες αντί για πολέμους ο Δίας έχει ορίσει,
τους πολεμικούς αγώνες να καταργήσει.

Φιλόξενος ο λαός της Αθηνάς και του Ερμή,
μα αν το οικοσύστημα δεν προσεχθεί, θα γκρεμιστεί.
Τούτη η χώρα, ο «ομφαλός της γης»,
με ήλιο, θάλασσα και θεούς,
πολιτισμό και ειρήνη αντηχεί.

Μια ζωή μαρτύριο·
ο πλούτος γεννά σαγήνη το νέο κριτήριο
Και τώρα μια μοναδική ηλιαχτίδα που τρεμοσβήνει:
θα γίνει ειρήνη ή πόλεμος θα ξαναγίνει;
Κι η ανθρωπότητα έχασε τον ύπνο και τη γαλήνη.
Θα φάει το παιδάκι ψωμί
ή νηστικό θα μείνει;

Το περιστέρι της ειρήνης θα γυρίσει
ή το φοβίζει νέα καταιγίδα πριν ξεκινήσει;
Πριν ο αδηφάγος αετός
και το αιμοβόρο γεράκι πάνω του ορμήσουν;

«Πόλεμος πάντων πατήρ»·
πόλεμος στο σύμπαν, πόλεμος στη γη.
Το βράδυ νεροποντή, πανώρια η χαραυγή.
Πίσω από κάθε πόλεμο ξεμυτίζει η αλλαγή,
κι έπειτα νέα ισορροπία και αρμονία ακολουθεί.

Κι ο άνθρωπος τη μοίρα του τραβά,
μα μυαλό δεν βάζει
Τα ίδια και τα ίδια:
μας τάραξε η ακρίβεια , όλα αποκαΐδια,
κι αύριο αγάπες και λουλούδια;

Κι η κλεψύδρα του περιβάλλοντος αδειάζει
και τον απειλεί.
Το πρόβλημα ξεχνά
και στο χάος παραπατά.
Η ελπίδα όμως τον κρατά,
κι όσα πέρασαν τα ξεχνά·
δύο βήματα μπροστά
κι ένα πίσω προχωρεί.

Αν όμως ειρηνική ζωή αποκτούσε,
ταχύτερα στην εξέλιξη θα προχωρούσε.
Το σύμπαν θα εξερευνούσε,
τον εαυτό του θα βελτίωνε
και με την ΑΙ χρυσό αιώνα θα βίωνε,
αν σωστά τη χρησιμοποιούσε.

Να ξεφύγει από τη μιζέρια,
να σταθεί ξανά στα δυο του πόδια,
για να κοιτάξει τ’ αστέρια.
Να αγαπήσει τη φύση πλέρια
και τη ζωή να σηκώσει στα δυο του χέρια,
σαν άλλος Προμηθέας.

Δεινό το μαρτύριο του πολέμου,
αισχρή κι η προδοσία της εμπόλεμης Αλβιώνος.
Έκαψαν, σκότωσαν, άρπαξαν και έφυγαν,
κι ούτε δραχμή δεν πλήρωσαν·
μας μαχαίρωσαν ξανά με τη χρεοκοπία.

Ποιά άλλη; η Γερμανία

Ειρήνη δεν γίνεται χωρίς δικαιοσύνη
και χωρίς αγνή ψυχή και μεγαλοσύνη.
Αντί για μίσος, δολιότητα και παραφροσύνη,
καλοδεχούμενο το περιστέρι
και «επί γης Ειρήνη».( 24/5/29)

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Δευτέρα 11 Μαΐου 2026

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΟΦΟΙ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΟΦΟΙ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Δεν φτάνει μόνο το επιτελικό κράτος· χρειάζονται οι έντιμοι και οι σοφοί, ώστε η οικονομία να ευημερεί και οι πολίτες να μη λιμοκτονούν.

Δεν αρκούν οι τεχνοκράτες, ούτε οι γραφειοκράτες και οι μεταπράτες· ούτε όσοι νέμονται τον δημόσιο βίο με ιδιοτέλεια και μικροπολιτική.

Πρωθυπουργέ της εποχής μας, πλησίασε ανθρώπους με γνώση και αρετή, να εξυγιάνουν τον κρατικό μηχανισμό που συχνά υπηρετεί τους λίγους και αδικεί τους πολλούς.

Η χώρα πάσχει από ρουσφετολογία, το «κομματικό συμφέρον» και κακοδαιμονία· νόμοι λυγίζουν υπέρ των ημετέρων, ενώ η παιδεία μένει πληγωμένη και τα σχολεία παραμελημένα.

Νομοθέτες συχνά αποδεικνύονται υπάλληλοι κομματικών φατριών, αδιάφοροι για τις ανάγκες των πολιτών, για τον πληθωρισμό που καλπάζει και για την ακρίβεια που συνθλίβει τα νοικοκυριά.

Η χώρα σπαράσσεται από έγκλημα και από ανομία. Η αστυνομία αντιστέκεται, μα βαθύτερα βρίσκεται η αιτία. Όταν σαπίζει η ρίζα, σαπίζει και το δέντρο.

Η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στην έλλειψη παιδείας και πολιτισμού. Ο πολίτης πρέπει να διδάσκεται από το νηπιαγωγείο ακόμη τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, στο σχολείο και στον δημόσιο βίο.

Οι νέοι να μαθαίνουν σεβασμό στους μεγαλύτερους, στους δασκάλους, στους ανθρώπους του πνεύματος.

Να διδάσκονται τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας από μικρή ηλικία, και να τον εφαρμόζουν με ευλάβεια, για να σταματήσει της ασφάλτου η αιμορραγία.

Ν’ αγαπήσουν πάνω απ’ όλα την πατρίδα σαν μητέρα, και να την υπηρετούν με ήθος και αυταπάρνηση, όπως ο Σωκράτης και ο Λεωνίδας.

Η Πολιτεία οφείλει να δίνει οράματα στους νέους, και όχι να τους εγκαταλείπει στο έλεος συμμοριών, στην ασωτία, στην αναρχία και στη σκοτοδίνη της παρακμής.

Σήμερα ο κόσμος αλλάζει μορφή. Η τεχνολογία καλπάζει και φέρνει ανατροπές. Η Ελλάδα χρειάζεται καινοτομία και δημιουργικότητα, για να αποκτήσει αυτάρκεια, γιατί με τα παλιά εργαλεία έρχονται φτώχεια και ανεπάρκεια.

Τούτος ο βράχος έχει μοναδική θέση· όποιος τον κατέχει, τη Μεσόγειο ελέγχει. Γι’ αυτό οφείλουμε να μείνουμε ισχυροί, όσο η Τουρκία καραδοκεί.

Ανάγκη να δημιουργηθούν δουλειές, με νέες επενδύσεις τεχνολογικές, με αξιοπρεπείς αμοιβές, ώστε οι νέοι να μπορούν να χτίσουν οικογένεια, με ασφάλεια, προοπτική και ευημερία.

Η φυλή μας θα επιβιώσει, γιατί σε βράχο και πέλαγος έχει βαθιά ριζώσει. Πάλι θα δημιουργήσει, και φως θα ακτινοβολήσει σ’ έναν κόσμο που υποφέρει.

Τα κόμματα ας πάψουν τις διχόνοιες, κι ας χαράξουν μακροπρόθεσμη στρατηγική. Με μία φωνή να υπηρετήσουν την ανάπτυξη και την πρόοδο, πέρα από τον ορίζοντα της τετραετίας.

Η χώρα μπορεί να αναπτυχθεί, αρκεί να υπάρξει ενότητα προσπαθειών, σοβαρότητα, και κατάλληλη ηγεσία, μακριά από μικροπολιτική, διαρπαγή και ρουσφετολογία.

Αν παταχθεί η φοροδιαφυγή, αν οργανωθεί Ταμείο Εθνικής Αμύνης, αν δοθούν ισχυρά κίνητρα για ελληνικές και ξένες επενδύσεις, αν η Ομογένεια δείξει έμπρακτα τον πατριωτισμό της, τότε μπορούν να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας υψηλής τεχνολογίας ώστε η Ελλάδα να ευδοκιμήσει. (11/5/2026)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site:

http://www.amphiktyon.org

Σάββατο 9 Μαΐου 2026

ΟΙ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Θλιμμένοι μένουν οι Μνηστήρες της Οσίας, θα μας λείψει της μορφής της η μαγεία, της τηλεόρασης η γνώριμη παρουσία, ίσως, όμως, αυτό να ωφελήσει την υγεία.

Άραγε οι μνηστήρες θα κινήσουν εκστρατεία, όπως για την Ελένη κάποτε στην Τροία; Ή θα μείνει η απουσία της πληγή, σε μια εποχή γεμάτη ταραχή;

Χάθηκε ένα αστέρι, μια σπουδαία κυρία, με την κρυστάλλινη φωνή και την ευγένεια. Ιέρεια της έγκυρης δημοσιογραφίας, με ήθος, καλλιέργεια και λεπτή παιδεία.

Δυναμική, μα πάντοτε με ταπεινοφροσύνη, δεν την άγγιξε ποτέ η αλαζονεία. Με σκληρή δουλειά κατέκτησε τη φήμη, κρατώντας ευθυκρισία και προσωπική ευθύνη.

Έλαμπε σαν πέλαγος στον ήλιο, σε γαλήνη, και τα μάτια της σαν γαλανά ρουμπίνια. Το κεντρικό δελτίο γινόταν τηλεσκόπιο, που δεν φοβόταν ούτε το κυβερνητικό στρατόπεδο.

Μπήκε νέα και αποχώρησε κυρία, πάντα κομψή, διακριτική η Οσία. Με χάρη, με ευπρέπεια και σοβαρότητα, χωρίς κραυγές και δίχως ματαιότητα.

Με τη δουλειά της κατέκτησε τα πρωτεία, και με την ηρεμία της σκόρπιζε αισιοδοξία. Επάξια κέρδισε τη φήμη της αντικειμενικής και τίμιας δημοσιογραφίας.

Ποτέ δεν έθιξε συνομιλητή, ούτε κατέφυγε σε λογομαχία. Μέσα στη δίνη της πολιτικής, διατήρησε καθαρή τη γραμμή της. Και με την αξία της, μέσα στην εικοσαετία, βγήκε νικήτρια με αξιοπρέπεια.

Ενάντια πάντοτε στην κακουργία, αμετροέπεια ,υπέρμαχος της γαλήνης και της ευνομίας. Κόσμημα αληθινό με το παράδειγμά της, σε κοινωνία κουρασμένη από τα σφάλματά της. Σταθερή στην επαγγελματική πορεία, και υψηλό το εθνικό της φρόνημα.

Όντως θα μας λείψει πολύ· μα ποιος γνωρίζει τη δική της βουλή; Ποια νέα σχέδια άραγε ετοιμάζει, και ποιο μονοπάτι τώρα χαράζει;

Τους Λαιστρυγόνες και τις Γοργόνες δεν φοβάται, γιατί με αλήθεια και τόλμη προχωράει. Και γιατί όχι και στην πολιτική κονίστρα, αφού ποτέ δεν έγινε αυλική «ξεσκονίστρα»;

Πιστή στην οικογένεια και στην πατρίδα, χωρίς σκάνδαλα, με σταθερή πυξίδα. Τη συνείδησή της κράτησε ασπίδα, και γι’ αυτό κατέκτησε επάλξεις. Από Κύκλωπες και γίγαντες πήρε συνεντεύξεις, μα πάντοτε ζητούσε η αλήθεια να λάμψει.

Σου ευχόμαστε υγεία και ευτυχία, και να σε ξαναδούμε με την πρώτη ευκαιρία. Κι αν κάποτε η μοίρα σε οδηγήσει στην κάλπη, ίσως οι μνηστήρες να σε στεφανώσουν πάλι.

(9/5/2026)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site:

http://www.amphiktyon.org

Τρίτη 5 Μαΐου 2026

ΒΡΑΧΟΣ ΜΕ ΦΩΣ

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

Τούτος ο βράχος που αναβλύζει φως κι αρμύρα,
κουβαλά μνήμη, θάλασσα και μοίρα.
Στρεβλόψυχοι του αντέστρεψαν την πορεία,
τον πλήγωσαν με φόβο και αδικία.

Αγνώμονες εκ θεμελίων τον γκρέμισαν,
της λήθης τα σκοτάδια πάνω του έχτισαν.
Την πατρώα του πίστη υπό διωγμό την έθεσαν,
κι όσους αντιστάθηκαν, τους εξόρισαν, τους ξέχασαν.

Τον ίδιο υποδούλωσαν με σίδερα και αίμα,
σβήνοντας γενιές μέσα στου πολέμου το ψέμα.
Μα η ψυχή του δεν λύγισε στον χρόνο,
ούτε παρέδωσε ποτέ τον θείο της νόμο.

Αυτός που έβαλε τα θεμέλια της επιστήμης,
που μέτρησε τ’ αστέρια της απέραντης δίνης,
δεν λάτρεψε το χρυσάφι μήτε το ασήμι·
στον άνθρωπο αναζήτησε το πρώτο του προζύμι.

Ο Προμηθέας της τεχνολογίας άναψε τη σπίθα,
κι από τη γνώση φώτισε του κόσμου τη νύχτα.
Και του Έλληνα τα έργα ο χρόνος δεν τα σβήνει,
γιατί ό,τι γεννιέται με ψυχή, αιώνια απομείνει.

Μα τώρα ο σύγχρονος Έλληνας καλείται να σπάσει
τα δεσμά που τον κρατούν ακίνητο στη στάση.
Να φύγει απ’ τη φθορά και την αδράνεια,
να ξαναβρεί της δημιουργίας τη φλόγα και την έννοια.

Στην οικουμένη να πετάξει σαν άνεμος και φως,
όχι ως κυρίαρχος, μα ως αδελφός.
Τις διαχρονικές αξίες να υψώσει σαν σημαία,
για έναν κόσμο δίκαιο, ανθρώπινο και νέο.

Καιρός ξανά πολιτισμό να διδάξει,
να ενώσει λαούς αντί να τους τρομάξει.
Μακριά από πολέμους, μίσος και διχόνοια,
καιρός να σιγήσουν παντού τα κανόνια.

Η τεχνητή νοημοσύνη να φέρει αγαθά δαιμόνια,
να γίνει εργαλείο σοφίας για τα επόμενα χρόνια .
Η γνώση να υπηρετεί τη ζωή κι όχι τον φόβο,
να χτίζει γέφυρες αντί να σκάβει νέο τάφο.

Αιώνια η οικουμένη μπροστά να προχωρήσει,
και στη γη η οικολογία να επικρατήσει.
Να ξαναγίνει ο άνθρωπος φύλακας της φύσης
κι όχι αφέντης μιας πορείας καταστροφής και λήθης.

Κι όταν ο νέος πολιτισμός τον κόσμο φωτίσει,
ίσως ο άνθρωπος ξανά τον άνθρωπο αγαπήσει.
Και τότε ο βράχος που γεννά φως κι αρμύρα
θα γίνει σύμβολο ζωής, ελπίδας και μοίρας.(5/5/26)

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com
http://www.amphiktyon.org

Δευτέρα 27 Απριλίου 2026

Αλλαγή τακτικής από το Ιράν: Πρόταση για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και αναβολής των συνομιλίων

ΚΟΣΜΟΣ

Αλλαγή τακτικής από το Ιράν: Πρόταση για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και αναβολής των συνομιλίων

Γιάννης Κουτρουμπής - CNN Greece

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2026 17:34

Αλλαγή τακτικής από το Ιράν: Πρόταση για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και αναβολής των συνομιλίων — AP Photo/Bill Foley

Μετά το ναυάγιο του δεύτερου γύρου των διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στο Ισλαμαμπάντ, η Τεχεράνη δοκίμασε μία διαφορετική τακτική προτείνοντας στην Ουάσινγκτον την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ και τον τερματισμό του πολέμου, αλλά και την μετάθεση των συνομιλιών για τα πυρηνικά σε μεταγενέστερη φάση, σύμφωνα με αξιωματούχο των ΗΠΑ που επικαλείται το Axios.

Ο ελιγμός αυτός έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς δείχνει να παρακάμπτει το «αγκάθι» των συνομιλιών για τα πυρηνικά και ανοίγει τον δρόμο για την επίτευξη συμφωνίας ταχύτερα.

Ωστόσο, η άρση του αποκλεισμού στα Στενά του Ορμούζ και ο τερματισμός του πολέμου θα στερούσαν από τον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump) το διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στις μελλοντικές συνομιλίες.

Σημειώνεται ότι ο στόχος του Τραμπ είναι η άμεση αναστολή του εμπλουτισμού ουρανίου για τουλάχιστον μία δεκαετία και η απομάκρυνση του ουρανίου που διαθέτει η Τεχεράνη.

Donald Trump — Ο Ντόναλντ Τραμπ
AP Photo/Alex Brandon

Υπό συζήτηση η πρόταση του Ιράν

Ακόμη, το δημοσίευμα του Axios αναφέρει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αναμένεται να προεδρεύσει σύσκεψης για το Ιράν στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων, με την κορυφαία ομάδα του σε θέματα εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής. Στο τραπέζι αναμένεται να βρεθεί το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί στις διαπραγματεύσεις και τα πιθανά επόμενα βήματα της Ουάσινγκτον.

Ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί σε συνέντευξή του στο Fox News την Κυριακή ότι θέλει να συνεχιστεί ο ναυτικός αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών που στραγγαλίζει την οικονομία της χώρας απολείωντας τις εξαγωγές πετρελαίου της Ισλαμικής Δημοκρατίας, ελπίζοντας ότι αυτό θα οδηγήσει την Τεχεράνη να υποχωρήσει τις επόμενες εβδομάδες.

«Όταν έχεις τεράστιες ποσότητες πετρελαίου να περνούν μέσα από το σύστημά σου ...αν για οποιονδήποτε λόγο αυτή η γραμμή κλείσει επειδή δεν μπορείς να το φορτώσεις σε δεξαμενές ή πλοία ...αυτό που συμβαίνει είναι ότι η γραμμή εκρήγνυται από μέσα. ...Λέγεται ότι έχουν μόνο περίπου τρεις ημέρες προτού συμβεί αυτό», δήλωσε ο Τραμπ.

Iran, Abbas Araghchi, aragtsi — Ο Αμπάς Αραγτσί
AP Photo/Hassan Ammar

Το παρασκήνιο της ιρανικής πρότασης

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών φέρεται να κατέθεσε το σχέδιο παράκαμψης του πυρηνικού ζητήματος κατά τις συναντήσεις του στο Ισλαμαμπάντ, σύμφωνα με δύο πηγές με γνώση του θέματος.

Μία πηγή δήλωσε ότι ο Αραγτσί κατέστησε σαφές στους Πακιστανούς, Αιγύπτιους, Τούρκους και Καταριανούς μεσολαβητές το Σαββατοκύριακο ότι δεν υπάρχει συναίνεση στο εσωτερικό της ιρανικής ηγεσίας για το πώς θα αντιμετωπιστούν οι αμερικανικές απαιτήσεις. Οι ΗΠΑ θέλουν το Ιράν να αναστείλει τον εμπλουτισμό ουρανίου για τουλάχιστον μία δεκαετία και να απομακρυνθεί το εμπλουτισμένο ουράνιο που διαθέτει η Τεχεράνη από τη χώρα.

Η νέα πρόταση, που διαβιβάστηκε στις ΗΠΑ μέσω των Πακιστανών μεσολαβητών, επικεντρώνεται πρώτα στην επίλυση της κρίσης στο Στενό του Ορμούζ που έχει ενταθεί μετά τον αμερικανικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών. Στο πλαίσιο αυτό, η εκεχειρία θα παρατεινόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ή τα μέρη θα συμφωνούσαν σε μόνιμο τερματισμό του πολέμου.

Πώς αντέδρασε ο Λευκός Οίκος

Ο Λευκός Οίκος έχει λάβει την πρόταση, αλλά δεν είναι σαφές αν οι ΗΠΑ είναι διατεθειμένες να τη διερευνήσουν. «Πρόκειται για ευαίσθητες διπλωματικές συζητήσεις και οι ΗΠΑ δεν θα διαπραγματευτούν μέσω του Τύπου.

Όπως έχει πει ο πρόεδρος, οι Ηνωμένες Πολιτείες κρατούν τα χαρτιά στα χέρια τους και θα συνάψουν μόνο μια συμφωνία που δίνει προτεραιότητα στον αμερικανικό λαό και δεν θα επιτρέψει ποτέ στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο», δήλωσε στο Axios η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Ολίβια Γουέιλς.