Ο ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ

 

Ο  ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ

 

Φίλος του Ελληνα επιστήθιος

Με αυτόν παρέα γίνεται ηλίθιος

Τον  Έλληνα ο χρόνος  δεν τον  αλλάζει 

Και τότε και τώρα πάντα το  ξένο  στο διχασμό φωνάζει

Ακομη και τον εχθρό του σαν φίλο του τον αγκαλιάζει

Και εκείνος τρέχει για βοήθεια με το αζημίωτο

Την καρδιά να   ξεριζώσει  στον επίορκο

 

Ετσι στον εμφύλιο συνταρα χτήκαμε

Αδερφός τον αδερφό για ιδεολογικούς λόγους σφαχτίκανε

Και αλληλοσφάχτηκε χωρίς οίκτο και χωρίς έλεος

Και  δεν τον ευσπλαχνίστηκε ουτε με ένα ευχέλαιο

 

Οι δημοκρατικοί καλούσαν τους Αθηναίους να τους βοηθήσουν

  οι ολιγαρχικοί τους Σπαρτιάτες καλούσαν να τους   ενισχύσουν

και οι εχθροί τους ζητούσαν  τη χρυσή ευκαιρία

το χαλκά να τους περάσουν της  δουλείας

το πολίτευα ήταν ο σκοπός

οι μεν το θέλαν δημοκρατικό

και οι άλλοι ολιγαρχικό

οι εξωτερικές δυνάμεις να το κάνουν θέλαν υποτακτικό

 

Εν ειρήνη ο κόσμος ηρεμεί

Για την ευζωία του φροντίζει και για προκοπή

Όταν   οι βιοτικές ανάγκες αυξηθούν

Οι πολεμικές δαπάνες ενισχυθούν

Τότε γκρίνια ξεσπάει και συγκρούσεις

Ο εμφύλιος πόλεμος είν’ εσωτερικός

 Μαζί του κουβαλάει    αλληλοσκοτωμό

Αδερφός σφάζει τον αδερφό

Το παιδί τον πατέρα

Και η Ερις τη λογική κάνει πέρα

Και δεν ξέρεις ποιος ο φίλος και ποιος ο εχθρός

 

Όταν κάποιον συναντήσεις

Περί ανέμων και υδάτων θα μιλήσεις

Προσοχή μην βγάλεις τη λεοντή

Ακόμη κι αν είσαι συ αρνί

ότι με τους κόκκινους είσαι ή με τους θαλασσί

Αυτά που σου λέω τα έχω φίλε ζήσει

Μόνος του μπαίνει ο γλωσσοδέτης

Πρέπει ανάλογα όποιον  μιλάς  να προσέχεις

 

Ο εμφύλιος το πνεύμα ερεθίζει

Την ψυχή φλογίζει

Τα πάθη γιγαντώνει

η ρουφιανιά  πληγώνει

 και πολλάκις σε σκοτώνει

 

Με δόγμα   τα    πρόβατα ταίζουν

Με μαρξισμό και ιδεολογία τα ποτίζουν

Να λησμονήσουν την πατρίδα

Και εις αντάλλαγμα μια αόρατη ελπίδα

Και ν’ ασπαστούν την απολυταρχία

Εχθρούς της δημοκρατίας θα τους  καταντήσουν

Στη στρούγκα  τα πρόβατα να  τα κλείσουν

Στα κριάρια ποσά δίνουν  μεγάλα 

 Χρήματα  θέσεις κι’ άλλα

Αξιώματα . μεγαλεία  και την κουτάλα 

 

Η παράλογη τόλμη θεωρήθηκε ανδρεία

η αφοσίωση στο κόμμα ευψυχία

, η προσωπική διστακτικότητα θεωρήθηκε δειλία     

και η  σωφροσύνη αναδρία

 Σατανικές   επινοήσεις

 σε ύπουλα μέσα και ανήκουστες εκδικήσεις

ελλείψει  λογικής αλαλλάζουν

και την σημασία των λέξεων αλλάζουν

ο καυγάς  θεωρήθηκε ανδρική αρετή

ενώ τάση να μελετώνται προσεκτικά υπεκφυγή

ο έξαλλος γίνεται ξακουστός

ο αντιρρησίας λογικός  ύποπτος και αρνητικός

της πλεονεξίας κόμματα και της παρανομίας

όμοια με λέσχες επιχειρηματικές κοινής ωφελείας

το κόμμα πάνω απ’ όλα

την πατρίδα πετροβόλα

η κομματική τους συνοχή

περισσότερο βασίζεται στην κοινή συνενοχή

με την κομματική τους παραζάλη στο κεφάλι

της πατρίδας προδοσία κάνουν μεγάλη

ότι δήποτε κάνουν χωρίς δισταγμό

για το συμφέρον το ατομικό και το κομματικό

τα κόμματα νομιμοποιημένες συμμορίες

κλέβουν αρπάζουν με νόμιμες διαδικασίες                                                                                                               

τον αντίλογο δέχονται με υστεροβουλία

και τον απορρίπτουν για κάποια αιτία  ακόμη κι’ αν ωφελεί την κοινωνία

αυτά θέλουν μονοκομματική την εξουσία

μικρόψυχη η κομματοκρατία

Τους όρκους τους κρατούν όσο τα συμφέρει

Και τους καταπτούν όταν ενισχυθούν

Και θα τους πλήξου στο καρτέρι

Δόλια κόμματα την πατρίδα καταδολιεύουν

Δε διστάζουν ακόμη και την πατρίδα να   να ενισχυθούν και    να  δυναμώσουν

Άσπονδα είναι σε συμμαχία  

Το σύμμαχο αδειάζουν σε  πρώτη ευκαιρία

Μέγιστη η χαρά τους τον αντίπαλο βα βκλαψιτβ

Ακόμη και την πατρίδα αν την κάψουν

Αυτά με τους νόμους τους την ανομία ενθαρρύνουν

Δανεικά   παίρνουν και δεν τα γυρίζουν

Τον κρατικό κορβανά τον ξεσκονίζουν

Έντιμους στα κόμματα δύσκολα θα βρεις  και ενάρετους

Δόλιους  θα συναντήσεις   και ευχάριστους

Αν αυτοί οι ξύπνιοι

Και ο λαός οι βλάκες

Τότε να τους αλλάξουμε

 πατριώτες θέλουμ πολιτικούς και όχι γλάστρες

Αιτία όλων αυτών   η φιλαρχία

που έχει ρίζα την πλεονεξία

και  η  φιλοδοξία που σπρώχνει  τις φατρίες

 και λυσσώση δίνουν αγώνα                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     οι κομματοκρατίες

ισότητα από τη μια μεριά

αξιοκρατία από την άλλη

όταν στην εξουσία θα βρεθούν

θα μας χορέψουν πεντοζάλι

με φορεσιά για μας πολύ στενή

αλλά γι’ αυτούς πολύ μεγάλη

εκδίκηση των αντιπάλων όταν πάρουν την εξουσία

πέρα από τη νομιμότητα και την νόμιμη

δικαιοδοσία  

τα συμφέρον προσποιούνται της πολιτείας

ενώ αυτοί υπέρ της δικής του ενεργούν της περιουσίας

τον αντίπαλο εκδικούνται όχι με βάση την νομιμοφροσύνη

κανένα κόμμα ηθικό δεν έχει φραγμό

και τον απαίσιο κρύβουυν εαυτό

 κάτω από ωραία λόγια της προδοσία ασπασμό

ένας εμφύλιος ανηλεής

όσοι πολίτες από την αντίθετη πλευρά

το πληρώνουν ακριβά

ενώ του κόμματος οι ευνοημένοι

τρώνε και πίνουν ευχαριστημένοι

 Αγρια τα ήθη  στον Εμφύλιο

Την κατάμαυρη εκείνη εποχή

 είχε κρυφτεί ο ήλιος από ντροπή

αδερφός σκότωνε τον αδερφό

γιός τον πατέρα την οργή έκανε μητέρα

και γέννησε του διχασμού το τέρας

Άλλοι μας έβαλαν εκείνη την πλάνη

Ξενοκίνητος εκείνος ο εμφύλιος

Να μη γνωρίζεις ποιος είναι εχθρός και ποιος φίλιος1

Όποιος δεν είναι «εθνικόφρων» θα πεθάνει

Λέξη που   δεν είχε προσδιοριστεί

Και μέσα της είχε γεύση εγκληματική

Για τα συμφέροντα της υπερδύναμης

Και υπέρ της Μόσχας ο κομμουνιστής

Και στη μέση ο λαός που τάχει χαμμένα

Όλα ήταν φιβισμένα ο λαός έχυνε το αίμα

Και ο προδότηε με ένα νεύμα στον γκεσταπίτη

Στου Αχέροντα σε έστελνε την κοίτη

Στα Κρόρα χειμωνιάτικα να σε τραβάνε

Και στην Ούλεν πριν σε σφάζουν να σε ρωτάνε

Αν είσαι «εθνικόφρων» ή κομμουνιστής

Και συ να νην ξέρεις τι να πεις

Μια χώρα με δύο κυβερνήσεις μία του βουνού

Και η άλλη της Αθήνας και της δύσης

Και τούτη η τραγωδία μόλις βγήκαμε από ένα πόλεμο που είχαμε νικήσει

Και αντί για τα Εθνικά μας ΄Δίκαια και τις πολεμικές μας αποζημιώσει

Εμείς σκοτωνόμαστε  μεταξύ μας και ευτυχώς ο Στρατός για άλλη μια φορά θα μας σώσει . Ευγνώμονες